บทที่ 3542

ขณะที่ฮาร์วีย์ง่วนอยู่กับการตบเจฟฟ์อย่างไม่ลดละ...

บอดี้การ์ดของตระกูลบาวเออร์ก็พุ่งไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญขณะที่เขาปลดเซฟตี้ปืนออก

“แก ไอ้สารเลว!” เขาตะโกนอย่างดุเดือดขณะชี้ไปที่ฮาร์วีย์

“แกกล้าพูดแบบนั้นกับนายน้อยได้ยังไง! อะไรทำให้นายกล้าขนาดนั้น!

“แกไม่เพียงแต่ใส่ร้ายนายน้อยบาวเออร์ในสิ่งที่เขาไม่ได้ทำ แต่ยังทำให้เขาต้องอับอายขายหน้าทุกคนด้วย!

“การที่เขาไม่ทำอะไรแก ก็ถือว่านายน้อยบาวเออร์ใจกว้างมากพอแล้ว!

“แต่ฉันจะไม่ยอมให้แกทำแบบนี้ต่อหน้าเขาอีก ไม่ว่ายังไงก็ตาม!”

ไม่แปลกที่เหล่าบอดี้การ์ดจะรู้สึกโกรธแค้นฮาร์วีย์เช่นนี้

เขาโบกปืนไปรอบ ๆ อย่างองอาจ

“แน่จริงก็เข้ามาหาฉันสิ!”

“ไม่อย่างนั้น ฉันจะฆ่านายให้ตายเลย!”

ฮาร์วีย์ยิ้มให้บอดี้การ์ด

ปัง!

เขาขยับปืนที่อยู่บนหัวของเจฟฟ์อย่างรวดเร็วแล้วเหนี่ยวไกปืน

“อ๊าก!”

บอดี้การ์ดกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะล้มตัวลงนอนกับพื้นและยกมือขึ้นกุมบริเวณที่บาดเจ็บเอาไว้

อาวุธปืนของเขาถูกกระสุนปืนของฮาร์วีย์พังจนย่อยยับ

เขาทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องนอนตัวสั่นบนพื้น ใบหน้าของเขาซีดราวกับกระดาษ

เขาไม่คิดเลยว่าฮาร์วีย์จะกล้าลงมืออย่างไม่ลังเลแบบนี้

บอดี้การ์ดเป็นตัวแทนของตระกูลบาวเออร์ แต่ฮาร์วีย์กลับทำให้เขาพิการทันทีโดยไม่ต้องคิดอะไรเลย

ความเผด็จการเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอที่จะอธิบายเรื่องทัศนคติของฮาร์วีย์ได้อย่างครอบคลุมอีกต่อไป

ฮาร์วีย์เป่าควันจากปากกระบอกปืนราวกับไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น จากนั้นเขาก็จอปลายกระบอกปืนที่เพิ่งถูกลั่นไกไปที่ศีรษะของเจฟฟ์อีกครั้ง