บทที่ 3550

เอลานอร์ตัวแข็งทื่อ

"ทำไม? อะไรทำให้นายคิดว่าฉันจะพูดอย่างนั้น”

ฮาร์วีย์ยืนขึ้นและหยิบเช็คขึ้นมาด้วยรอยยิ้มเล็ก ๆ

“คุณเป็นเมียน้อยลำดับที่ห้า คุณจะไม่มีวันได้เป็นนายหญิงของตระกูลบาวเออร์…”

ฮาร์วีย์หันหลังกลับและจากไปหลังจากนั้น

ในขณะที่สีหน้าของเอลานอร์เปลี่ยนไปอยู่เนืองๆ ราเชลก็เข้ามาในห้อง

เธอวางเช็คลงตรงหน้าเอลานอร์โดยไม่ตั้งใจ

ดวงตาของเอลานอร์กระตุกอย่างบ้าคลั่งหลังจากเห็นตัวเลขในนั้น

มันเขียนไว้ที่ เจ็ดสิบล้านดอลลาร์

ฮาร์วีย์ลงนามในเช็คไว้ล่วงหน้าอย่างชัดเจน

ดวงตาของเอลานอร์มองปราดจนกลายเป็นแสงจ้าอันแรงกล้า

“นี่มันหมายความว่ายังไง?” เธอเรียกร้องอย่างเย็นชา

“เขาพยายามจะซื้อตัวฉันเหรอ?

"ฉันจะบอกอะไรเธอให้นะ! ผู้หญิงของนายน้อยบาวเออร์ไม่ใช่คนที่จะถูกซื้อตัวไปได้!

“เรามีชีวิตอยู่เพื่อนายน้อยบาวเออร์เท่านั้น!”

"ใจเย็น ๆ ก่อน"

ราเชลแตะไหล่บาง ๆ ของเอลานอร์อย่างสงบ

“คุณยอร์กไม่ได้คิดจะซื้อตัวเธอหรอก

“เขาแค่อยากให้เธอรู้ว่าบางครั้งสนมของจักรพรรดิบางคนก็ยังถูกส่งไปอยู่ในตำหนักเย็นเลย

“แล้วกับนายน้อยจอมเสเพลอย่างนายน้อยบาวเออร์จะต่างอะไร

“ภายนอกเธอถูกเรียกว่าภรรยาก็จริงแต่ถ้าจะว่ากันตามตรงแล้ว เธอก็แค่ของเล่นของเขา

“ถ้าตอนยังสาวไม่อาจหาเลี้ยงตัวเองได้ แล้วแก่ไปจะเอาอะไรกินล่ะ?

“หลังจากเป็นเมียน้อยของใครบางคนแล้ว คงไม่คิดจะผันตัวเองไปเป็นขอทานหรอกนะ?”

ร่างกายของเอลานอร์สั่นสะท้าน จากนั้นเธอก็ถอนหายใจ