บทที่ 3579

“แถมนายยังเอาแต่ข้ามหน้าข้ามตาฉันไม่หยุด เคยคิดบ้างไหมว่าฉันจะโกรธแค่ไหน?

“ถ้านายทำให้ฉันโกรธนายจะต้องได้รับผลที่ตามมา…

“ฉันรู้ว่าโจเซฟ บาวเออร์ต้องพบกับความวิบัติครั้งใหญ่เพราะนาย แล้วก็รู้ดีว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเอลเลียต จอห์น และแฟรงกี้ การ์เซีย...

“แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าคนบ้านนอกอย่างนายจะมาทำตัวอวดเก่งที่นี่ได้!

“มีคนบอกฉันแล้วว่านายแข็งแกร่งจนน่ากลัวและนายอาจจะเป็นเทพสงครามด้วย…”

ไคลด์ ออสบอร์นพูดอย่างใจเย็นด้วยเสียงกระซิบแหบพร่า

“แต่อย่าลืมสิ.. ตอนนี้นายอยู่ที่ฟลัตเวลล์

“นายอาจจะทำให้คนอื่นกลัวได้ แต่สำหรับในฟลัตเวลล์แล้วนายทำอะไรนอกเหนือจากนั้นไม่ได้หรอก

“นายรู้ไหมว่าฉันได้เป็นเทพสงครามได้ด้วยตัวเอง…

“นั่นเป็นสาเหตุที่นายไม่มีทางทำให้ฉันกลัวได้ แม้ว่านายจะเป็นเทพสงครามเหมือนฉันก็ตาม!”

ฮาร์วีย์ ยอร์กเหล่ตาลงเล็กน้อย หลังจากได้ยินคำพูดที่มั่นใจของไคลด์ เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพินิจวิเคราะห์เจ้าชายตรงหน้าให้มากขึ้นอีกหน่อย

เขาค่อนข้างประหลาดใจเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น

'ชายหนุ่มที่มีชีวิตฟุ้งเฟ้อคนนี้น่ะหรือคือเทพสงคราม?

'เขาเป็นคนที่ใช้ยาเพื่อให้ตัวเองมาได้ไกลถึงขนาดนี้ด้วยหรือเปล่า?'

“ฉันรู้ว่านายกำลังคิดอะไรอยู่

ไคลด์ตบไหล่ฮาร์วีย์ด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ราวกับเขารู้แน่ชัดว่าฮาร์วีย์กำลังคิดอะไรอยู่

"ถูกต้อง ฉันใช้ยาเพื่อช่วยให้มาได้ไกลถึงขนาดนี้

“แต่นี่ก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว พวกเราเหล่าเจ้าชายและนายน้อยมีทรัพยากรมากมายทุกอย่างในโลกเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย

“ในเมื่อเป็นแบบนั้นแล้วทำไมเราต้องเสียเวลาฝึกตัวเองอย่างหนักด้วยล่ะ?

“เราจะหายาเพื่อช่วยเราในเรื่องนี้ ในขณะที่คนอื่นใช้เพียงครั้งเดียว เราจะใช้หนึ่งร้อยครั้งเพื่อเปลี่ยนตัวเองให้เป็นเทพสงคราม...

"อะไร? นายอิจฉาฉันเหรอ? อิจฉาใช่ไหม? บ้าหรือเปล่า?

“นายคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งมาก แต่ต่อหน้าฉันแล้วความแข็งแกร่งของนายไม่มีความหมายอะไรเลย!”

“นายรู้ไหมว่านี่มันหมายความว่ายังไง?