บทที่ 3580

“ในมณฑลตะวันตกเฉียงเหนือ…

“ไม่ว่านายจะน่าประทับใจหรือทรงพลังแค่ไหน...

“นายก็ต้องก้มหัวให้กับกฎของตระกูลออสบอร์น!

“ยอมรับความผิดของตัวเองและถูกลงโทษตามนั้น!

“ในเมื่อนายฆ่าคนของฉันคนหนึ่ง นายก็จะต้องชดใช้!

“ฉันจะให้เวลานายสามชั่วโมงไปพาตัวคนร้ายมาให้ฉัน!”

จากนั้นไคลด์ ออสบอร์นก็เหลือบมองที่ซีนเธียร์ ซิมเมอร์ที่อยู่ด้านหลังฝูงชนก่อนที่จะหัวเราะเบา ๆ

“ทำความสะอาดร่างกายเธอซะ แล้วพาเธอมาหาฉันด้วย ฉันจะต้องได้เล่นกับเธอสักพักหนึ่ง…

“แล้วคืนพรุ่งนี้ก็พาเมียนายมาด้วย

"จำไว้ให้ดีล่ะ ต้องทำความสะอาดพวกเธอ…”

ซีนเธียร์ตัวสั่นในขณะที่ใบหน้าของเธอสูญเสียสีไปโดยสิ้นเชิง

เพียะ!

ฮาร์วีย์ ยอร์กแสดงสีหน้าเย็นชา ก่อนที่เขาจะก้าวไปข้างหน้าและเหวี่ยงฝ่ามือไปทางใบหน้าของไคลด์

ฮาร์วีย์ไม่อยากต่อสู้กับอีกฝ่ายในสถานที่แบบนี้ แต่ถ้าถูกไคลด์ ยั่วยุถึงขนาดนี้แล้วยังยอมอยู่เฉย เขาคงไม่มีทางยอมให้อภัยตัวเองได้

การตบของฮาร์วีย์รวดเร็วราวปานสายฟ้า...

ไคลด์หัวเราะอย่างเย็นชาก่อนจะหลบการโจมตีและเหวี่ยงฝ่ามือกลับเพื่อตอบโต้

ฝ่ามือทั้งสองชนกันก่อนที่จะได้ยินเสียงตบดังก้อง

ฮาร์วีย์ยืนนิ่งโดยไม่ขยับแม้แต่นิ้วเดียว แต่ใบหน้าของไคลด์มีสีซีดลงเล็กน้อยในขณะที่เขาถอยกลับไปสองสามก้าว

รอยเท้าที่ชัดเจนสามารถเห็นได้บนพื้นทุกครั้งที่เขาก้าวออกไป

“ชิ! มีแค่นี้ใช่ไหม!

“ไม่ได้เรื่องเลย!

ไคลด์ตกใจเล็กน้อย แต่ยังคงจ้องมองฮาร์วีย์อย่างดูหมิ่น

“น่าผิดหวังจริง ๆ!

“ฉันนึกว่านายจะสู้กับฉันได้อย่างสูสี ไม่คิดแล้วว่านายจะอ่อนแอถึงขนาดนี้