บทที่ 3594

"เอาสิ คุณพูดถึงขนาดนั้นแล้วผมคงปฏิเสธไม่ได้

“ไม่ว่าเขาจะวางแผนฆ่าผมหรือไม่ ผมก็ไม่สนใจหรอก

“บอกเขาด้วยว่าผมจะไปถึงที่นั่นตรงเวลา

“ผมหวังว่าเขาจะทำให้ผมประหลาดใจได้”

คำพูดของฮาร์วีย์นั้นแปลได้หลายความหมาย แต่เอลานอร์ไม่เข้าใจความในนั้น

“ฉันจะบอกเขาอย่างแน่นอน” เธอตอบด้วยสีหน้าไร้เดียงสา

เธอนั่งอย่างสงบบนโซฟาและไขว่ห้างด้วยขาเรียวยาวของเธอแล้วชี้นิ้วให้ฮาร์วีย์นั่ง

"เชิญนั่งเถอะ ฉันว่าเราถือเป็นเพื่อนกันแล้ว

“เราเริ่มต้นได้ไม่ดีนัก ถือว่านี่เป็นการขอโทษแล้วกัน

“แน่นอน ถ้าคุณต้องการอะไรล่ะก็ ฉันจะต้องตอบสนองความต้องการของคุณให้ได้อย่างแน่นอน

“และนี่ก็เป็นคำสั่งของนายน้อยบาวเออร์อีกด้วย”

เอลานอร์เผยแววตาที่มีความหมายเมื่อเธอพูดคำเหล่านั้น เธอคือผลไม้สุกงอมที่พร้อมให้ชายตรงหน้าเก็บเกี่ยว

ไม่มีผู้ชายที่ไหนจะปฏิเสธข้อเสนอนี้

แต่ช่างน่าอายนัก สายตาของเอลานอร์ที่เคยสงบแปรเปลี่ยนเป็นความตกใจ

เธอเห็นว่าฮาร์วีย์ยังคงยิ้ม สีหน้าของเขาไม่ได้ดูเย้ยหยันหรือดูคุกคามแต่อย่างใด

เอลานอร์อดไม่ได้ที่จะประทับใจในตัวฮาร์วีย์

นั่นก็เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นผู้ชายที่สงบนิ่งได้เท่าเขา

เอลานอร์รีบสลัดสายตาเย้ายวนบนใบหน้าของเธอทิ้งก่อนที่จะส่งยิ้มขอโทษให้เขา

“ฉันขอโทษค่ะคุณยอร์ก ฉันไม่ได้เรื่องเลย”

"ไม่เลย เขาผิดเองที่ไม่เข้าใจคุณ”

ฮาร์วีย์ยิ้มกลับ