บทที่ 3595

ฮาร์วีย์เงยหน้าขึ้นและมองไปที่เอลานอร์ เขาหัวเราะเบา ๆ

“นี่แสดงว่าคุณไม่ได้มองว่าผมเป็นเพื่อนกับคุณจริง ๆ สินะ

“นี่คือของขวัญที่ได้จากผม ถ้าคุณคืนให้ผมตอนนี้ก็เท่ากับคุณกำลังดูหมิ่นผมอยู่

“ตอนนี้ผู้คนของฟลัตเวลล์ต่างเรียกผมว่าปรมาจารย์ด้านศิลปะการต่อสู้ การที่คุณมาทำแบบนี้ผมว่ามันดูไม่เหมาะเลยว่าไหม?”

แม้ว่าฮาร์วีย์จะพูดอย่างนั้น แต่เขาก็ดูไม่แปลกใจมากนัก

ท้ายที่สุดแล้วเอลานอร์เป็นผู้หญิงฉลาด เธอรู้ดีว่าเธอจำเป็นต้องขีดเส้นแบ่งกับฮาร์วีย์เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองต้องเข้ามาพัวพันด้วย

ฮาร์วีย์ชื่นชมเธอด้วยเหตุนี้

“แน่นอนว่าฉันต้องอยากแสดงความเคารพต่อคุณอยู่แล้ว…

“แต่ยังไง ฉันก็เป็นคนของนายน้อยบาวเออร์”

เอลานอร์มองหาข้อแก้ตัวอย่างใจเย็น

“ในฐานะเมียน้อยคนหนึ่งของนายน้อยบาวเออร์ ฉันอาจจะถูกส่งลงนรกไปก็ได้

“ฉันอาจดูเหมือนมีอนาคตที่สดใสรออยู่ข้างหน้าด้วยอำนาจทั้งหมดนี้ แต่ก็อย่างที่คุณทราบ ฉันไม่ได้ร่ำรวยอะไรหรอก

“ทรัพย์สินที่ฉันเป็นเจ้าของไม่มีมูลค่าถึงล้านดอลลาร์ด้วยซ้ำ

“เงินเจ็ดสิบล้านดอลลาร์เป็นตัวเลขที่ฉันไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง

“เพราะเหตุนี้ฉันจะต้องเดือดร้อนไปด้วย!

“ถ้าฉันเอาเงินของคุณไป ไม่ว่าฉันจะซ่อนมันไว้ลึกแค่ไหน นายน้อยบาวเออร์ก็จะมาค้นพบอยู่ดี

“และถ้าเป็นแบบนั้น ฉันจะต้องตายอย่างน่าสยดสยอง…

“นั่นเป็นเหตุผล ที่หากเห็นแก่มิตรภาพของเรา คุณควรเอาเงินกลับคืนไป”

เอลานอร์แสดงท่าทีเข้มงวดเมื่อเธอเหลือบมองเช็คที่เธอวางลง

“ผมต้องยอมรับเลยว่าคุณมีเหตุผลที่ดีทีเดียว ดีจนผมเกือบจะรับเช็คคืนไปแล้ว”

ฮาร์วีย์แสดงรอยยิ้มจาง ๆ ขณะที่เขาหยิบเช็คขึ้นมา