บทที่ 3784

“แต่ยังไงก็ตามคุณมาเตะประตูจนพัง และเริ่มกระโดดโลดเต้นอยู่ที่นี่ก่อนที่เราจะได้พูดอะไรกันเสียอีก

“คนที่เข้าใจจะคิดว่าคุณโกรธเพราะคุณไม่สามารถเลี้ยงอาหารเราได้…

“แต่คนที่ไม่เข้าใจจะคิดว่าคุณอยู่ฝ่ายเดียวกับชาวอินเดียพวกนั้น

“ผมขอเตือนคุณนะรองหัวหน้าเบเน็ตต์ คุณควรลดเสียงลงจะดีกว่า

“ถ้าไม่อย่างนั้นความรับผิดชอบทั้งหมดก็อาจตกไปอยู่กับคุณได้”

ฮาร์วีย์มองเดนด้วยท่าทีเย้าแหย่

“วาจาแหลมคมจริงนะไอ้สารเลว! แกก็ดีแต่พูดจะทำอะไรได้อีก?!”

เดนโกรธมาก เขาอยากจะตบฮาร์วีย์ให้ตายเสียเหลือเกิน

แต่เขารู้ว่าเขาไม่สามารถต่อกรกับฮาร์วีย์ได้ และเขาไม่สามารถตะโกนด่าในที่สาธารณะได้ด้วย

เดนสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์

หลอดเลือดสมองของเขาจะต้องแตกแน่ ๆ ถ้าไม่ทำอย่างนั้น

“รองหัวหน้าเบเนตต์ ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดถึงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้

“ทำไมคุณไม่พูดถึงข้อตกลงของคุณกับไคลด์แทนล่ะ?”

“เราได้มอบห้องวิมานฟ้าให้กับคุณ อย่าบอกนะว่าคุณสองคนไม่ได้คุยอะไรกันเลยตลอดบ่ายนี้?” โคลตันพูดขึ้นเพื่อเป็นการคลี่คลายสถานการณ์

“ถ้าคุณสามารถจัดการกับกับเรื่องนี้ได้ ผมจะจ่ายค่าอาหารคืนให้คุณเป็นสิบเท่า”

"ดี! จำคำพูดของคุณเอาไว้นะ!”

เดนหัวเราะอย่างเย็นชา

“ผมไม่ได้บีบบังคับคุณหรืออะไรทั้งนั้น!

“สำหรับข้อตกลงนั้นผมก็สามารถบอกคุณได้เช่นกัน!