บทที่ 3858

เจซรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง เขาเอามือกุมหน้าที่บวมเป่งพร้อมกับตะโกนออกไปอย่างโกรธเกรี้ยว "คุณตบหน้าผมทำไมเหรอเจซ?!

“ฮาร์วีย์ ยอร์กคือใครกัน?!

“เขาเป็นแค่นักท่องเที่ยวไม่ใช่เหรอ?!

“เขามาจากประเทศ H แล้วยังไงเหรอ? เรากระทืบคนแบบนี้ทุก ๆ ปีอยู่แล้วนี่!

“คุณควรช่วยผมสิ! ทำไมถึงไปเข้าข้างเขาล่ะ?!”

เจซโกรธมาก เขารู้สึกหมดหนทางและรู้สึกหงุดหงิดอย่างมากด้วย

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมไพ่ใบสำคัญของเขาถึงกลัวฮาร์วีย์ได้ถึงขนาดนี้

ถึงแม้ว่าฮาร์วีย์จะเป็นคนที่มีความสามารถในประเทศ H แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ผู้ทรงอิทธิพลของแบล็คเบิร์น ซิตี้อย่างเจซและแวนซ์จะต้องกลัวเกรงอะไรนี่นา!

ผู้คนจากประเทศ H ไม่มีสิทธิ์มาอวดเบ่งในสถานที่แบบนี้!

นอกจากนี้ในความคิดของเจซนั้น เขาไม่จำเป็นต้องกลัวผู้คนแบบที่แวนซ์กำลังกลัวอยู่เลย

ไม่ว่าจะยังไงก็ตามเขาก็ยังคงเป็นนายน้อยคนที่สามของตระกูลลีแห่งทะเลใต้!

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นผู้สืบทอดมรดกของตระกูล แต่เขาก็ยังเป็นคนที่มีอำนาจมหาศาล! ถ้าเป็นอย่างนั้นทำไมเขาถึงต้องกลัวนักท่องเที่ยวด้วยล่ะ?

ถ้าเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป ชื่อเสียงของเขาในแบล็คเบิร์น ซิตี้ หรือแม้แต่ในทะเลใต้ทั้งหมด ก็จะต้องมัวหมองแน่

จูเลียนแสดงความชื่นชมออกมาให้ใคร ๆ เห็น

'คุณยอร์กเก่งในเรื่องนี้เกินไปแล้ว...'

เขาคิดว่าเขาจะมีโอกาสจะได้แสดงฝีมือออกมาหลังจากได้เดินทางมายังทะเลใต้...

แต่ฮาร์วีย์ได้จัดการทุกอย่างไปเรียบร้อยโดยที่เขาไม่ต้องขยับกล้ามเนื้อเลยแม้แต่น้อย

จูเลียนรู้สึกชื่นชมฮาร์วีย์มากยิ่งขึ้นในเวลานี้

วินซ์ ยอร์กไม่ได้มีความสำคัญสำหรับเขาอีกต่อไป เมื่อมาถึงจุดนี้เขาโดนฮาร์วีย์โยนลงถังขยะไปเรียบร้อยแล้ว

จูเลียนต้องการขึ้นสู่ตำแหน่ง นั่นคือเหตุผลที่เขาตัดสินใจที่จะทำงานแบบทุ่มกายถวายหัวเพื่อคนอย่างฮาร์วีย์

“แกยังทำเป็นเก่งอยู่อีกเหรอ?!”

แวนซ์เอามือฟาดหน้าเจซ

“ฉันจะให้โอกาสแก! คุกเข่าแล้วแสดงความขอโทษออกมาเดี๋ยวนี้!”

เจซเอามือกุมหน้าในขณะร้องตะโกนออกมาอย่างเกรี้ยวกราด "ฉันจะไม่คุกเข่าให้ใครทั้งนั้นแวนซ์!”

เพียะ!

แวนซ์ตบหน้าเจซด้วยสีหน้าขมขื่น