บทที่ 3879

กาเอลรู้สึกอับอายเป็นอย่างมากในขณะกัดฟันแน่น

“คุณควรคิดให้ถี่ถ้วนนะเคที! เมื่อมาถึงจุดนี้แล้วปู่ของคุณก็ไม่ต่างจากคนพิการหรอกนะ!

“ตำแหน่งของคุณในฐานะผู้นำของบ้านใหญ่ก็คงอยู่ได้ไม่นาน!

“คุณมีสิทธิ์จะพูดทั้งหมดนี้ได้ก็เพราะมีหลายคนที่กำลังตามตื๊อคุณอยู่ตอนนี้! แล้วตระกูลคอบบ์ก็ไม่กล้าตัดขาดคุณออกจากครอบครัวด้วย!

“ถ้าสิ่งที่คุณพูดทั้งหมดนั้นถูกแพร่กระจายออกไปโดยไม่ได้รับการสนับสนุนจากเหล่านายน้อยพวกนั้น...

"คุณจะมีอำนาจแบบไหนในตระกูลล่ะ?

“คุณคิดว่าคุณจะสามารถสวมหน้ากากปลอม ๆ นี้ไปได้นานแค่ไหนเหรอ?

“คุณแน่ใจเหรอว่าคุณจะสามารถปกป้องผู้ชายคนนี้ได้?”

กาเอลรู้สึกเดือดดาลมากแต่เขาก็ยังสามารถสงบสติอารมณ์ลงได้

เขาไม่อยากจะเชื่อว่าเคทีจะละเลยความปลอดภัยของครอบครัวเพียงเพราะมีผู้ชายบางคน

ท้ายที่สุดแล้วเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับความหวาดกลัวเลย แต่เป็นเรื่องของความคุ้มค่า

“ฉันจะพูดตอนนี้แล้วจะพูดอีกครั้งในอนาคต...” เคทีร้องบอกอย่างเย็นชา

“ถึงแม้ว่าตระกูลคอบบ์ทั้งหมดจะอยู่ที่นี่ แต่ฉันก็ยังต้องบอกกับทุก ๆ คน...

“ฮาร์วีย์คือผู้ชายของฉัน และพวกเขาจะต้องขออนุญาตฉันก่อนถึงจะเข้าไปหาเขาได้!”

“คุณ…”

กาเอลรู้สึกเดือดดาลด้วยความโกรธเกรี้ยวในขณะกัดฟันแน่น ในตอนนี้เขาไม่รู้สึกอะไรเลยนอกจากความโกรธเกรี้ยวผสมกับความความหึงหวง

“เขาเป็นแค่ผู้ชายจากประเทศ H! ทำไมคุณถึงสนใจเขาตั้งแต่แรกเลยล่ะ?!” กาเอลร้องถามอย่างเย็นชา

“ถึงแม้ว่าคุณจะไม่อยากแต่งงานกับใครเลย อย่างน้อยคุณก็ควรหาแพะรับบาปที่ดีกว่านี้หน่อยนะ!

“คุณคิดเหรอว่าเราจะเชื่อว่าคุณจะมีแฟนเป็นไอ้โสโครกที่ไร้ประโยชน์แบบนี้?!”

เนลลีไม่สามารถทนเห็นภาพตรงหน้าได้อีกต่อไป

“ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงต้องปกป้องผู้ชายคนนี้ด้วยคุณคอบบ์!” เธอร้องบอกหลังจากก้าวเดินออกมาข้างหน้า...

“แต่เขาต้องชดใช้ที่ทำให้เกิดปัญหาในโรงพยาบาลแห่งนี้!

“คุณแน่ใจเหรอว่าคุณอยากจะรับผิดชอบในเรื่องนี้?

“คุณรู้ใช้ไหมว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร?”