บทที่ 3909

ฮาร์วีย์ทำหน้านิ่งมองสารวัตรสาวหน้ากลมคนนั้น

“ถ้าผู้หญิงสองคนนั้นไม่ได้อยู่ที่นี่ คุณช่วยรับประกันได้ไหมว่าจะไม่มีใครทำลายหลักฐานนั้น"

สารวัตรสาวหน้ากลมคนนั้นยืนตัวแข็งทื่อ หลังจากนั้นก็มองไปที่สารวัตรหัวล้านโดยสัญชาตญาณ

สารวัตรหัวโล้นจ้องมองฮาร์วีย์อย่างเกรี้ยวกราดแล้วก้มหัวลง

หลังจากฮาร์วีย์แสดงหลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงความบริสุทธิ์ของเขาอย่างชัดเจน พร้อมด้วยการสนับสนุนจากตระกูลโมเรโน่ เจ้าหน้าที่ตำรวจพวกนั้นจึงไม่สามารถกักตัวเขาได้อีกต่อไป

ครึ่งชั่วโมงต่อมาฮาร์วีย์ก็จากไปโดยไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย

ฮาร์วีย์ออกจากสถานที่แห่งนั้นได้อย่างง่ายดาย โดยไม่ต้องใช้ความช่วยเหลือจากแม่ลูกคู่นั้นเลย แต่เขาก็ยังแสดงสีหน้าจริงใจเพื่อแสดงความขอบคุณพวกเขาด้วย

“คุณคอบบ์ เอลเลน ขอบคุณนะครับ"

“ผมจะจดจำความช่วยเหลือของคุณเอาไว้ ถ้ามีเวลาเมื่อไหร่ผมขอเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อนะครับ!”

เอเลนส่งยิ้มให้เขาอย่างอบอุ่น

“ต่อจากนี้ไปผมจะทำหน้าที่เป็นโล่ห์คอยปกป้องให้คุณในแบล็คเบิร์น ซิตี้!”

“แม่ของฉันเป็นสุภาพสตรีหมายเลขสองของตระกูลโมเรโน่ ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลที่ยิ่งใหญ่แห่งทะเลใต้ เมื่อมีเธออยู่ข้าง ๆ ก็ไม่มีอะไรที่คุณจะรับมือไม่ได้!”

โนเอมิขมวดคิ้วหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น เธอมีสีหน้าครุ่นคิดในขณะที่กวาดตามองฮาร์วีย์ หลังจากนั้นไม่นานเธอก็พูดด้วยท่าทีสงบนิ่ง "อย่าพูดแบบนั้นสิเอลเลน

“ฮาร์วีย์หลุดรอดออกมาได้ก็เพราะเขาไม่ได้ทำอะไรผิด

“ไม่ว่าแม่จะมีความแข็งแกร่งขนาดไหน แม่ก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้หรอกถ้าเขาเป็นอาชญากรจริง ๆ"

“ท้ายที่สุดแล้วเราก็ไม่ควรเอาอำนาจของตระกูลมาใช้ในลักษณะนี้"

ฮาร์วีย์ยิ้มอย่างใจเย็นหลังจากเข้าใจคำเตือนอันละเอียดอ่อนของโนเอมิ

เขาไม่เคยอยากใช้ประโยชน์จากเอลเลนตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

“ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม ผมก็ควรจะขอบคุณคุณทั้งสองคนอยู่ดี" ฮาร์วีย์พูดพร้อมกับยิ้ม