บทที่ 3927

ผัวะ!

หลังจากทำร้ายกาเอลและพ่อของเขาแล้ว เชสก็เตะทั้งสองคนลอยไปทางฮาร์วีย์

“พวกเขามาทำปีนเกลียวกับคุณก็เพราะผมไม่ได้สั่งสอนเขาครับผู้ว่าการยอร์ก

“โปรดลงโทษพวกเขาได้ตามใจชอบเลยครับ"

เชสแสดงท่าทีให้ความเคารพ เขาไม่กล้าแสดงความหยิ่งผยองออกมาในเวลานั้น

เมื่อมาถึงจุดนี้ใบหน้าของกาเอลก็ดูบวมเป่งพอ ๆ กับหน้าหมูแล้ว เขาอยากจะพูดอะไรออกมาแต่ทำได้แค่จ้องมองฮาร์วีย์ด้วยสีหน้าหวาดกลัว

ในทางกลับกันเรตต์ก็ก้มหน้าลงพร้อมกับส่งสายตาที่ดูอาฆาตแค้น

เขาไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่พวกเขาพยายามจะบดขยี้อยู่นั้น แท้ที่จริงแล้วเป็นพันธมิตรกับพวกเขาอยู่

ฮาร์วียแสดงสีหน้าไร้อารมณ์เมื่อเขารู้เท่าทันกลอุบายของเชสในการสร้างความไว้เนื้อเชื่อใจ

เขาเอามือแตะหน้าเชสเบา ๆ ก่อนจะพูดด้วยท่าทีสงบนิ่งว่า "แกควรจัดการกับคนของแกเองนะผู้นำสมิธ

“ตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่มแล้ว ยังมีเวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเช้า

“เนื่องจากแกเข้าใจในเรื่องนี้แล้ว ฉันก็จะให้เวลากับแก

“จูเลียนจะมาที่สหพันธ์ศิลปะการต่อสู้แห่งแบล็คเบิร์น ซิตี้ในตอนสิบโมงเช้าของวันพรุ่งนี้

“เขาจะจ่ายเงินคืนให้แกอย่างครบถ้วน

“ถึงแม้ว่าจะไม่มีใครต้องจ่ายเงิน แต่พวกเขาได้ทำตามคำสั่งของฉันในฐานะผู้ว่าการ พวกเขาจะตรวจสอบอาชญากรรมทุกอย่างที่องค์กรแห่งนี้ได้ก่อขึ้นมานานแล้ว

“นอกจากนี้ฉันก็ไม่อยากให้ใครรู้ในเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ด้วย

“ฉันชอบระมัดระวังตัวเอาไว้ก่อน ฉันจะมองเห็นอะไรได้มากขึ้นถ้าพยายามทำตัวติดดินเข้าไว้ แกเห็นด้วยไหมผู้นำสมิธ?

ฮาร์วีย์แตะไหล่เชสเบา ๆ ด้วยท่าทีสบาย ๆ ก่อนจะยิ้มจาง ๆ