บทที่ 3928

ฮาร์วีย์กลับมาพักผ่อนหลังจากทำธุระเสร็จแล้ว

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นเคทีมาที่วิลล่าของเขาเพื่อพูดคุยในระหว่างรับประทานอาหารเช้า ซึ่งมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยวิ่งเข้ามารายงานเรื่องบางอย่างให้ฮาร์วีย์รู้

“คุณยอร์กครับ มีชายคนหนึ่งมายืนอยู่ที่ประตูหน้า เขาใส่เฝือกไว้ที่มือด้วยครับ

“เขาบอกว่าเขาชื่อกาเอล แพดโลว์ เขามาที่นี่เพื่อขอโทษคุณกับคุณคอบบ์ครับ"

ฮาร์วีย์ยิ้มด้วยท่าทีสงบนิ่ง

“ขอโทษเหรอ? น่าสนใจ...”

เคทีตัวแข็งทื่อ เธอไม่รู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกาเอลถึงต้องมาที่นี่เพื่อขอโทษ

แต่เนื่องจากเธอเป็นผู้หญิงที่ฉลาด เธอจึงได้แต่ยิ้มโดยไม่ได้พูดอะไรอีก

“ไปเถอะ ไปดูเหตุการณ์ข้างนอกกันหน่อย"

ฮาร์วีย์จิบเครื่องดื่มในขณะที่เดินไปยังประตูหน้า

มีชายคนหนึ่งกำลังนั่งคุกเข่าอยู่ที่ลานบ้าน

เขานั่งคุกเข่าหลังตรงโดยไม่ขยับตัวแม้แต่นิดเดียว

ความดูมีอำนาจของเขาตอนที่อยู่ในลอสท์ ซิตี้ บาร์เมื่อคืนนี้ไม่เหลือให้เห็นในตอนนี้เลย

เขาดูน่าเวทนาเหลือเกิน เบ้าตาของเขาดูลึกโบ๋อย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ได้หลับตาเลยตั้งแต่เมื่อคืนนี้

หลังจากเห็นฮาร์วีย์กับเคทีปรากฏตัว ดวงตาของกาเอลก็กระตุกด้วยความกลัว

เขาเดาได้ว่าทำไมฮาร์วีย์ถึงได้ให้ลูกน้องมาตามหาเขาก่อนหน้านี้

หลังจากใช้เวลาทั้งคืนในการสารภาพผิด เขาก็รีบรุดมาที่นี่ตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อมาอ้อนวอนขออภัย

เขากลัวว่าจะเป็นการรบกวนการพักผ่อนของฮาร์วีย์ แต่เขาก็หวาดกลัวเหลือเกินว่าจะไม่มีชีวิตรอดอยู่จนถึงหลังสิบโมงเช้า

หลังจากกวาดตามองกาเอลอยู่ครู่หนึ่งและจิบเครื่องดื่มแล้ว ฮาร์วีย์ก็เผยรอยยิ้มจาง ๆ

“มีอะไรจะมาบอกฉันตั้งแต่เช้าตรู่เหรอ?”

กาเอลเปิดปากพูดในขณะที่ตัวสั่นเป็นเจ้าเข้าด้วยควาดหวาดกลัว

“ผมรู้ว่าคุณยอร์กตามหาผมเมื่อคืนนี้เพราะเรื่องของคุณคอบบ์!