บทที่ 3991

จากนั้นฟินลีย์ก็บอกลูกน้องที่ไว้ใจได้ของเขาคนหนึ่ง ให้ไปเอายาขี้ผึ้งที่ฮาร์วีย์กับคนอื่น ๆ ได้เตรียมเอาไว้มา

แล้วเขาก็ทายาเป็นชั้นบาง ๆ บนบาดแผลของเขา

ทุกคนสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่ายานั้นช่วยสมานแผลที่มีเลือดไหลซึมนั้นได้ทันที!

กล้ามเนื้อที่บวมเป่งจากบาดแผลก็หดตัวลงทันทีด้วย!

“เหลือเชื่อ! ช่างมหัศจรรย์จริง ๆ!

ฟินลีย์ระเบิดหัวเราะออกมา

“ผมไม่เข้าใจว่าทำไมพวกทหารและตำรวจเหล่านั้นถึงไม่มาลงนามในคำร้องนั้นก่อนหน้านี้!

“นี่คือการช่วยชีวิตคนอย่างพวกเขา!”

ฮาร์วีย์ยิ้มอย่างใจเย็น จริง ๆ แล้วผลิตภัณฑ์ยาที่เขามอบให้ฟินลีย์ไปนั้นมีประสิทธิภาพเพียงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ของสูตรดั้งเดิมเท่านั้น

เห็นได้ชัดว่าผลิตภัณฑ์ที่สมบูรณ์แบบนั้นได้สงวนเอาไว้สำหรับคนของประเทศ H

เพราะท้ายที่สุดแล้วการผลิตยานี้ต้องทุ่มเทในการทำงานอย่างมาก

แต่ถึงกระนั้นจักรวรรดิก็ยังตกใจมากที่มีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น ในขณะที่พวกเขาได้แต่เชื่อมั่นในยาปฏิชีวนะเท่านั้น

“แก… แก...”

เมื่อคุณย่าคอบบ์เห็นฟินลีย์สาธิตการใช้ยาขี้ผึ้งมหัศจรรย์ของฮาร์วีย์ต่อหน้าทุก ๆ คนแล้ว...

เธอก็รู้สึกเดือดดาลด้วยความโกรธเกรี้ยว เธอพูดอะไรไม่ออกในขณะที่ชี้ไปที่ฮาร์วีย์และเคที

เอลเลนก้าวไปข้างหน้าด้วยใบหน้าที่ดูซีดเผือด

“คุณมันคนไร้ยางอาย...ฮาร์วีย์!” เธออุทานออกมาด้วยความโกรธ

“คุณใช้หนี้บุญคุณที่คุณฟินลีย์ติดค้างคุณอยู่ในการทำสิ่งนี้!

“คุณไม่ละอายใจบ้างเลยเหรอ?!

“เมื่อไหร่จะหยุดเสียที?!

“คุณไม่เข้าใจเหรอว่าไอ้สิ่งที่แกเรียกว่ายาขี้ผึ้งนั้นมันมีคุณภาพแย่ขนาดไหน?!

“ที่สำคัญกว่านั้นก็คือคุณได้ขโมยสูตรยานั้นไปจากตระกูลคอบบ์!