บทที่ 4003

ช่างน่าละอายเสียจริง ๆ คุณย่าคอบบ์ไล่เคทีออกจากตระกูลไป เพื่อเปิดโอกาสให้อีเดนได้ขึ้นสู่อำนาจ นี่นับเป็นการทิ้งโอกาสดี ๆ สำหรับตระกูลนี้ในการที่จะได้พบกับความเจริญรุ่งเรือง

อนาคตของตระกูลได้สูญสลายไปแล้ว พวกเขาได้ไปสร้างความเคืองขุ่นอย่างมากให้กับผู้ทรงอำนาจ ที่จะช่วยจัดการในเรื่องนี้ไปซะแล้ว

ทุกคนต่างมองคุณย่าคอบบ์โดยสัญชาตญาณด้วยสายตารังเกียจและเหยียดหยาม

พวกเขาอยากรู้ว่าเธอจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร

คุณย่าคอบบ์จับไม่เท้าอย่างเกรี้ยวกราดในขณะกัดฟันกรอด

เธอรู้ดีว่าไม่มีทางที่จะได้หลุดรอดออกจากสถานการณ์นี้ไปได้

บอกได้เลยว่าตระกูลนี้ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องอดทนต่อความอัปยศอดสู ในขณะที่ฮาร์วีย์และเคทีต่างได้รับความชื่นชมยินดี

เธอยากจะเป็นเทพสงครามแล้วตบฮาร์วีย์ลงไปกองกับพื้นซะเหลือเกิน

“คุณย่าคอบบ์คะ...

เคทีเดินออกมาจากทางด้านหลังของฮาร์วีย์ด้วยท่าทีสบาย ๆ

“ตอนนี้คุณย่ารู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจของตัวเองหรือยัง?”

ดวงตาของคุณย่าคอบบ์กระตุกอย่างบ้าคลั่ง เธอเริ่มตีโพยตีพายราวกับว่านี่คือนี่คือฟางเส้นสุดท้ายของเธอแล้ว

“ใครเป็นย่าของแก?!

“แกไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลนี้แล้วนางผู้หญิงเนรคุณ!

“อะไรกัน?! แกอยากให้ฉันต้องอับอายขายหน้าต่อหน้าคนพวกนี้เหรอ?! แกอยากให้ฉันเสียใจเหรอ!

“เชอะ! แกต่ำช้าได้ถึงขนาดไหนกัน?!

คุณย่าคอบบ์อยากจะก่นด่าออกมาเหลือเกินเมื่อเห็นสีหน้าที่ดูสงบนิ่งของเคที

“แกได้รับความชื่นชมยินดีแล้วจะยังไง?

“ชื่อเสียงของแกเทียบกับเราไม่ได้หรอก แล้วเรายังมีทรัพย์สินมูลค่าหลายร้อยล้านดอลลาร์อีกด้วย!

“ถึงแม้ว่าเราจะเลิกทำธุรกิจในตอนนี้ เราก็ยังสามารถใช้ชีวิตต่อไปได้อีกเป็นร้อย ๆ ปีเลย!

“แกต้องการให้พวกเราต้องอับอายขายหน้าเหรอ? แกต้องการมีอะไรที่เหนือกว่าเราใช่ไหม?

“ฉันขอเตือนแกนะ! ตระกูลของเราไม่มีวันยอมแพ้หรอก!