บทที่ 4109

ครึ่งชั่วโมงต่อมาฮาร์วีย์ก็นอนอยู่บนเตียงในขณะที่มีเสียงเคาะประตูเบา ๆ

ซีนเธียร์สวมชุดนอนเดินเข้าไปในห้องนั้นพร้อมกับนมหนึ่งแก้ว

“ฉันจับตามองพี่อยู่ตลอดเลยนะพี่ฮาร์วีย์!

“พี่ไม่ควรทำแบบนี้นะคะถ้าพี่อยากจะกลับมาอยู่กับพี่แมนดี้จริง ๆ

“ตอนนี้แม่ของฉันไม่มีอำนาจก็จริง แต่เธอได้พยายามหาข้ออ้างในการซ่อนทะเบียนบ้านของพี่สาวฉันเอาไว้

“พี่จะแต่งงานได้ยังไงถ้าไม่มีเจ้าสิ่งนั้น!”

ฮาร์วีย์จิบนมก่อนจะเหลือบมองน้องสะใภ้ของเขา

เธอเติบโตขึ้นมากจริง ๆ

ไม่เพียงแต่ขาของเธอจะดูเรียวยาวขึ้นเท่านั้น แต่ใบหน้าของเธอยังดูบริสุทธิ์ผุดผ่องขึ้นอีกด้วย ถึงแม้จะไม่ได้แต่งหน้าแต่งตาก็ตาม

ฮาร์วีย์หายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ของตัวเอง ก่อนจะเผยให้เห็นรอยยิ้มบนใบหน้า

“แม่ของเธอได้ตกลงกับพี่แล้ว

“ตราบใดที่พี่ทวงหนี้สามสิบล้านดอลลาร์มาจากหอการค้านิวเกตได้ เธอก็จะตกลงให้พี่ได้แต่งงานกับพี่สาวเธออีกครั้ง

“เรียบง่ายและตรงไปตรงมาดี พี่ชอบ"

ซีนเธียร์ถอนหายใจ

“พี่เขยที่รัก...มีเรื่องบางอย่างที่พี่ยังไม่รู้ องค์กรแห่งนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่พี่คิดหรอก

“มันอาจดูเหมือนองค์กรธุรกิจที่เรียบง่าย แต่จริง ๆ แล้วมันเป็นของโลกใต้ติน

“ที่สำคัญกว่านั้นก็คือประตูสวรรค์ก็แอบหนุนหลังพวกเขาอยู่ในเงามืดด้วย!

“แม้แต่ตระกูลพาเทลและตระกูลจอห์นก็ยังไม่กล้าต่อกรกับพวกเขาเลย!

“แล้วนับประสาอะไรกับสาขาที่เก้าของตระกูลฌองล่ะ!

“แม่พยายามจะฆ่าพี่ด้วยการส่งพี่ไปที่นั่น!”

“พี่เข้าใจแล้วขอบใจนะ" ฮาร์ตอบกลับไปทันที

เขารู้ว่าลิเลียนมีเจตนาที่ไม่ดี แต่ไม่คิดว่าเธอจะชั่วร้ายได้ถึงขนาดนี้

“ไม่ว่าจะยังไงก็ตามพี่ก็ไม่ควรไปนะ

“ฉันจะหาวิธีให้ตอนที่แม่สงบลงแล้วในวันพรุ่งนี้...”