บทที่ 4110

"ไม่ได้!”

แมนดี้จ้องฮาร์วีย์เขม็ง

“ถ้าคุณกล้าก็ลองดูสิ!”

ฮาร์วีย์พูดอะไรไม่ออก เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกล้ำกลืนนมลงไปด้วยสีหน้าขมขื่น

แมนดี้ยิ้มอย่างอบอุ่นหลังจากเห็นภาพที่อยู่ตรงหน้าเธอ

“อย่างนั้นแหละ

“แล้วอีกอย่างหนึ่งนะ ไม่ต้องไปใส่ใจกับคำพูดของแม่ด้วย

“ฉันจะจัดการกับหอการค้านิวเกตเอง

“ท้ายที่สุดแล้วฉันยังมีตระกูลฌองอยู่กับฉัน แม้แต่ประตูสวรรค์ก็ยังต้องแสดงความเคารพต่อเราเลย

“ถ้าถ้าคุณไปที่นั่นคุณก็จะโดนสับจนเละไม่มีชิ้นดี คุณจะไม่มีโอกาสได้กลับมาอีกเลย...

“คุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของประตูสวรรค์ ไม่ว่าคุณจะเก่งกาจในเรื่องการต่อสู้ขนาดไหนก็ตาม

“แค่พักอยู่ที่บ้านไปอีกสองสามวัน เราจะได้จดทะเบียนสมรสแน่หลังจากฉันจัดการกับเรื่องนี้แล้ว"

หน้าของแมนดี้ดูแดงขึ้นเล็กน้อยในขณะที่เธอหันหลังกลับแล้วเดินจากไป

ฮาร์วีย์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น

ในที่สุดเขาก็สัมผัสได้ถึงความมั่นใจในตัวแมนดี้

***

โดยไม่ได้สนใจคำแนะนำของแมนดี้กับซีนเธียร์เลย...

ฮาร์วีย์มาถึงหอการค้านิวเกตตอนสิบโมงเช้าของวันรุ่งขึ้น

สถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่สุดถนนของเมืองเก่า

รายล้อมไปด้วยอาคารรูปทรงโบราณ

ตัวอาคารดูแข็งแกร่งมาก ด้านหน้าเป็นพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่ โดยมีร้านค้ามากมายตั้งอยู่โดยรอบ

และตรงบริเวณทางเข้าอาคารรูปทรงโบราณแห่งนี้ มีป้ายชื่อขององค์กรแขวนเอาไว้ด้านบนพร้อมกับมีดดาบหัก ๆ ช่างเป็นอะไรที่ดุดันเหลือเกิน