บทที่ 4127

"เปล่าซะหน่อย" ฮาร์วีย์ตอบ

เขาไม่ได้คาดหวังว่าแมนดี้จะเอ่ยชื่อไคริขึ้นมา

“เขาชื่อเคลแลนน่ะ" เขาพูดต่อแล้วส่ายหัว

“เขาถามผมว่าเราเต็มใจที่เซ็นสัญญาหรือเปล่า

“ผมเลยบอกให้เขาไปติดต่อกับฝ่ายกฎหมายของบริษัทแทน"

แมนดี้รู้สึกโล่งใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำตอบของเขา

“ฉันจำได้แล้ว ที่เคลแลนให้ความเคารพคุณขนาดนั้นก็เป็นเพราะไคริช่วยพูดให้ใช่ไหม?”

“ผมไม่ต้องให้เธอมาช่วยแก้ปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างนี้หรอก" ฮาร์วีย์ตอบอย่างใจเย็น

แมนดี้อยากจะพูดอะไรบางอย่างออกไป แต่สุดท้ายก็เงียบเสียงลง

เธอคงเชื่อคำพูดของฮาร์วีย์ถ้าที่นี่เป็นฟลัตเวลล์, บัควู้ด, ฮ่องกง หรือมอร์ดู...

แต่ที่โกลด์เด้น แซนด์แห่งนี้ คนที่ดูสงบเสงี่ยม มักจะมีความคิดชั่วร้ายเหลือเกิน

ด้วยเหตุนี้เธอจึงไม่อาจเชื่อคำพูดของผู้ชายที่ไม่มีภูมิหลังในโกลด์เด้น แซด์นี้เลย

เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปลอบใจตัวเอง โดยบอกตัวเองว่าฮาร์วีย์คงมีวิธีของตัวเองในการจัดการเรื่องต่าง ๆ ที่นี่

แต่ถึงกระนั้นเธอก็อดที่จะปวดร้าวกับความรู้สึกหึงหวงที่เข้ามาเกาะกุมใจเธอไม่ได้

ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงอีวอนน์, เคท, เลสลี่ และผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่ฮาร์วีย์เคยพบเจอ ช่างเป็นความรู้สึกซับซ้อนที่พลุ่งพล่านอยู่ในใจเธอ

ความรู้สึกหึงหวงยังคงเกาะกุมอยู่ใจภายในรถอยู่พักหนึ่ง แล้วจากนั้นไม่นานแมนดี้ก็จอดรถไว้ใกล้ ๆ คลับเฮ้าส์ที่ดูสุดหรูหราแห่งนั้น

สถานที่แห่งนั้นเต็มไปแสงไฟสว่างไสว และมีรถยนต์หรูหลายคันแล่นไปมา มีกลิ่นหอมฟุ้งล่องลอยอยู่ในอากาศ และมีชายหนุ่มหล่อเหลาและหญิงสาวแสนสวยเดินเข้าออกอาคารแห่งนั้นอยู่ตลอดเวลา

ในขณะฮาร์วีย์และแมนดี้กำลังก้าวลงจากรถอยู่นั้น ก็มีรถมาเซราติ ควอทโทรปอร์เต้แล่นเข้ามาจอดตรงหน้าพวกเขา

จากนั้นก็มีสาวสวยรูปร่างดีและแต่งหน้าอย่างงดงามสองคนลงมาจากรถ

พวกเธอเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจที่แมนดี้เพิ่งรู้จัก คนหนึ่งชื่อโจวี่ มิลเลอร์ และอีกคนหนึ่งคือเวียนนา ฮอฟฟ์แมน