บทที่ 4128

ฮาร์วีย์เหลือบมองสาวสวยสองคนนั้น

“สวัสดีครับ”

“เข้าไปข้างในกันเถอะแมนดี้ มีผู้คนรอคุณอยู่เยอะแยะเลย!”

โจวี่ส่งสายตาให้เวียนนาก่อนจะลากแมนดี้เข้าไปข้างใน

ฮาร์วีย์กำลังจะก้าวตามแมนดี้ไป แต่เวียนนาก้าวเข้าไปขวางเขาเอาไว้

“มีอะไรเหรอครับ?” ฮาร์วีย์ถามพร้อมกับยิ้ม

“ฉันหวังว่าคุณจะเลิกเกาะแมนดี้สักทีนะ คุณหย่ากันแล้วนี่นา คุณไปอยู่ในที่ในทางของคุณจะดีกว่า”

น้ำเสียงของเวียนนาฟังดูเย็นชาราวกับน้ำแข็ง

“ผู้คนควรจะตระหนักรู้ในตนเอง! คุณไม่รู้เหรอว่าตระกูลซิมเมอร์นั้นไม่ต้องการคุณ?

“ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!

“ท้ายที่สุดแล้วไอ้คนบ้านนอกอย่างคุณไม่มีสิทธิ์เข้าไปสังสรรค์กับชนชั้นสูงอย่างเรา”

“คุณไม่มีสิทธิ์มาพูดคุยเรื่องของแมนดี้และเรื่องราวของผม” ฮาร์วีย์ตอบอย่างใจเย็น

“เธอเป็นเพื่อนที่ดีของฉัน! แน่นอนว่าฉันต้องพูดถึงเรื่องนี้!”

เวียนนาเชิดคางอันงดงามของเธอขึ้น สีหน้าของเธอมีแต่ความดูถูกเหยียดหยัน

“คุณมีแต่หาประโยชน์เข้าตัวเองก็เพราะแมนดี้เป็นคนดีนี่แหละ!

“จริง ๆ แล้วคุณยังหล่อไม่พอ ยังเก่งไม่พอ และยิ่งเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ก็ไม่ต้องพูดถึง! แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรที่จะคบหากับแมนดี้ล่ะ?

“แมนดี้มีท่วงท่าที่ดูสง่างาม แต่ไอ้คนโสโครกไร้ประโยชน์อย่างคุณไม่มีสิทธิ์จะมาคบหากับเทพธิดาอย่างนั้นหรอก!

“คุณคิดว่าคุณเป็นใครเหรอ?”

เวียนนาทำสีหน้าภาคภูมิใจ เพื่อแสดงให้เห็นคุณสมบัติที่แท้จริงของเธอในฐานะชนชั้นสูง

ฮาร์วีย์ส่งยิ้มเริงร่าให้เธอเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น

เขาหรี่ตามองเธอพร้อมกับทำสีหน้าเย็นชา

“คุณฮอฟฟ์แมนใช่ไหม?