บทที่ 447

“ใช่ ฉันได้ยินมาว่ามีคนสำคัญของบัควู้ดเดินทางกลับมาที่นี่แล้ว เขามาถึงสนามบินในตอนบ่าย ตระกูลซิมเมอร์โชคดีจริง ๆ บางทีพวกคุณอาจมาถึงพร้อม ๆ กับเขา!”

“ว่ากันว่าทายาทของตระกูลเฟิร์สคลาสอย่างไนส์เวลล์และคลาวด์ต่างก็มาที่นี่เพื่อเฝ้ารอพบเจอกับคน ๆ นั้น น่าเสียดายที่พวกเขาไม่เจอเขา!”

“แล้วนี่อะไร! ฉันเห็นควีนนี่จากตระกูลยอร์กที่นั่นด้วย ดูเหมือนเธอจะมารอที่สนามบินมาหลายชั่วโมงแล้ว แต่ช่างโชคร้ายที่เธอก็ไม่ได้พบเขา”

“เป็นไปได้ไหมที่ตระกูลซิมเมอร์ได้เจอเขา?”

ผู้อาวุโสซิมเมอร์ยังคงนิ่งเงียบ

จากนั้นเขาก็พยักหน้าและยิ้มให้กับฝูงชนที่กรูเข้ามาสอบถามเขา “ทุกคน หลังจากที่เราได้ทำความรู้จักเขาแล้ว ตระกูลของเราส่งบัตรเชิญให้เขา พวกเราก็ไม่แน่ใจเช่นกันว่าเขาจะมางานเลี้ยงของเราหรือเปล่า?”

“มันจะเป็นไปได้ยังไง ที่คนสำคัญ ๆ อย่างเขาจะมางานเลี้ยงแบบนี้?”

“เป็นคนที่แม้แต่พวกตระกูลยอร์กก็ไม่ควรได้พบเจอ!”

ไม่มีใครเชื่อเขา

ผู้อาวุโสซิมเมอร์รู้สึกไม่สบายใจ เขาเองก็อยากจะลองพบกับคนลึกลับคนนี้เหมือนกัน

ทันใดนั้นฌอนก็รีบวิ่งเข้าไปหาผู้อาวุโสซิมเมอร์ “พ่อครับ คน ๆ นั้นโทรมาบอกว่าเขาจะมาที่งานเลี้ยงต้อนรับของเรา เขากำลังเดินทางมาและจะถึงที่นี่เร็ว ๆ นี้”

“อะไรนะ?! พระเจ้าเข้าข้างเราอีกแล้ว!”

“ฉันไม่เคยคิดว่าเราจะมีโอกาสดี ๆ แบบนี้!

ฌอนพูดไม่ออก

พวกซิมเมอร์ทุกคนต่างเบิกบานใจ

ตระกูลซิมเมอร์จะได้ดีหรือลงเหวนั้นขึ้นอยู่กับชะตาฟ้าลิขิต

ในที่สุดวันนี้พวกเขาก็มีโอกาสดี ๆ กระโดดเข้ามา!

แขกคนอื่น ๆ ต่างทั้งอิจฉาและประทับใจ

ตระกูลซิมเมอร์ช่างโชคดีอย่างมาก หากสิ่งต่าง ๆ ดำเนินไปแบบนี้เรื่อย ๆ ไม่นานตระกูลซิมเมอร์จะตั้งหลักปักฐานที่มั่นคงในบัควู้ดได้

รุ่นใหม่ของตระกูลซิมเมอร์รวมตัวกัน ทุกคนต่างยีงอยู่ในอาการตกตะลึง

ควินน์ยกริมฝีปากของเธอเป็นรอยยิ้ม ดูเหมือนดอกไม้ที่เบ่งบาน “อันที่จริง การเติบโตของตระกูลซิมเมอร์คือความพยายามของอาสาม…”

“อย่าพูดแบบนั้น! ทั้งพ่อและลูกสาวได้เสียสละอย่างมากเพื่อตระกูล…”