บทที่ 564

ในวันถัดมา แมนดี้ ซิมเมอร์ เดินทางมาที่ไซต์งานก่อสร้างพร้อมกันกับไซม่อน ซิมเมอร์และคนงานก่อสร้างคนอื่น ๆ เมื่อพวกเขาเห็นภาพตรงหน้า พวกเขาต่างตกตะลึง

ภาพที่เห็นคือการทำงานภานในไซต์งานก่อสร้างกำลังคึกคัก

ตึกที่ถูกทำลาย พังลงเมื่อสองวันที่แล้ว ถูกสร้างขึ้นใหม่ในวันนั้น

สิ่งที่น่าหวาดกลัวคือ ผู้คนที่แบกอิฐอย่างอึกอัก ก็คืออันธพาลที่เต็มไปด้วยรอยสักอันน่าสะพรึงกลัว

“พวกนี้คือ อันธพาลที่มาวันก่อนไม่ใช่เหรอ?”

แมนดี้ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เธอเห็นในตอนนี้ มันเป็นสิ่งที่ดีถ้าอันธพาลพวกนี้หยุดสร้างปัญหา แต่พวกเขากลับมาช่วยขนย้ายก้อนอิฐบริเวณไซต์งานก่อสร้างอีก

“เกิดอะไรขึ้นที่นี่?”

แมนดี้และคนอื่น ๆ ต่างใจเต้นแรง

ในตอนนั้น ชายสวมสูทสีดำวิ่งตรงมาหาแมนดี้พร้อมกับคนของเขา

ภาพที่พวกเขาวิ่งตรงมาหาแมนดี้และคนอื่น ๆ เป็นภาพที่น่าสะพรึงกลัวอย่างมาก

ก่อนที่แมนดี้จะโทรหาตำรวจ โอลด์ ไนเนอร์ที่นำพวกของเขาหัวเราะอย่างเงียบ ๆ

“สวัสดีครับ ท่านประธานซิมเมอร์ ผมคือ โอลด์ ไนเนอร์ครับ!”

“ลูกน้องของผมโง่มาก ที่สร้างปัญหาให้กับคุณวันก่อน! พวกเรามาเพื่อขอโทษครับ!”

“ผมตำหนิเกี่ยวกับพฤติกรรมของพวกเขาเมื่อวานและขอให้พวกเขาสร้างทุกอย่างที่พวกเขาละลายไปขึ้นมาใหม่ภายในข้ามคืน!”

“และผมมีลูกน้องของผมที่อาสามาช่วยคุณที่นี่ราว ๆ ห้าร้อยคน พวกเราสัญญาว่าจะไม่ให้ใครสร้างปัญหาให้กับคุณที่ไซต์งานก่อสร้างอีกต่อไป!”

“และแน่นอน! ว่าพวกเราไม่ต้องการค่าตอบแทน!”

โอลด์ ไนเนอร์กำลังแสดงความดีความงามของเขา และเขาไม่ต้องการให้แมนดี้มีความรู้สึกเกรงใจต่อเขา

แมนดี้ตกตะลึงเมื่อเห็นสิ่งนี้

แต่เธอเพียงแค่สามารถยอมรับความมุ่งมั่นที่เขามาเจอเธอได้เพียงเท่านั้น

หลังจากนั้น โอลด์ ไนเนอร์แสดงความรับถือโดยยื่นเงินจำนวนสามสิบล้านดอลลาร์ให้กับเธอ พร้อมกับพูดว่าเป็นค่าชดเชยให้กับทีมงานวิศวกร ทำให้แมนดี้ค้างไปชั่วขณะ

ความเสียหายของทีมวิศวกรนั้นยิ่งใหญ่ แต่เงินก็มาได้ถูกจังหวะเพื่อชดเชยให้กับพวกเขา แมนดี้ไม่ได้ปฏิเสธที่รับเงินไว้ในทันที

เมื่อเธอกลับมาที่บ้าน เธอมองไปที่ฮาร์วีย์ด้วยความสงสัย