บทที่ 752

“คุณแม่ พี่ชาย!”

ลิเลียนกลั้นน้ำตาแห่งความยินดีเอาไว้ หลังจากที่ห่างหายจากครอบครัวไปนาน เธอก็สามารถกลับมาหาพวกเขาได้อีกครั้ง!

ไซม่อนก็ตื่นเต้นด้วยเช่นกัน เขาอยากทักทายครอบครัวของเธอ

ดวงตาของเขาเป็นประกายมากยิ่งขึ้นหลังจากเห็นคีธ

ถ้าเขาทำความคุ้นเคยกับชายคนนี้ได้ สถานะของเขาในตระกูลซิมเมอร์จะมั่นคงมากขึ้นในอนาคต

แต่ก่อนที่เขาจะพูดอะไรได้แม้แต่คำเดียว คีธก็พยักหน้า

คุณย่าเยตส์ส่งเสียงฮึมฮัมอย่างเย็นชา เธอเหลือบมองแมนดี้และครอบครัวของเธอแล้วหลับตาลง

ไซม่อนและลิเลียนตกใจ

นี่คืออาการที่ชัดเจนถึงความเยือกเย็น!

น่าอายที่สุด! น่าอับอายเหลือเกิน!

ในสายตาของลิเลียนการกระทำของคีธยังคงพอทนได้

พี่ชายของเธอแทบจะไม่ยอมรับเธอเป็นคนครอบครัว สำหรับแม่ของเธอนั้นยังต้องการเวลาอีกมาก

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าวันนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของคุณย่าเยตส์ หญิงชราคนนั้นคงลงไม้ลงมือใส่แล้ว

แต่นี่เป็นครั้งแรกในรอบยี่สิบปีที่ลิเลียนกลับมาบ้าน

ธัญญ่าพยายามทำให้ทุกอย่างดูราบรื่น

“คุณแม่คะ คุณพูดเคยถามถึงแมนดี้ พี่สาวสาวของซีนเธียร์อยู่บ่อย ๆ ไม่ใช่เหรอคะ? มาดูเธอสิคะ เธอสวยเหมือนคุณแม่ตอนเด็ก ๆ ไหม?”

ที่ธัญญ่าพูดแบบนั้นเพื่อบอกเป็นนัยให้แมนดี้ออกมาข้างหน้า

“คุณยาย!”

“คุณลุง!”

เป็นครั้งแรกที่แมนดี้ได้พบกับญาติทั้งสองของเธอ เธอสงบเสงี่ยมอย่างมาก กายของเธอแข็งทื่อขณะที่เธอโค้งคำนับให้ทั้งสองอย่างสุภาพ

คีธยิ้มและพูดว่า “ฉันได้ยินมาว่าแมนดี้กำลังทำงานในโครงการซิลเวอร์นิมบัสเมาท์เทนรีสอร์ต นั่นเป็นโครงการใหญ่และเธอทำได้ดีมาก!”

คุณย่าเยตส์พยักหน้าและกล่าวชื่นชม