บทที่ 753

ด้วยคำพูดของฮาร์วีย์ ทุกคนต่างพากันมองเขาด้วยความรังเกียจ

โดยเฉพาะลิเลียนที่ตอนนี้หน้าหม่นมืดคล้ำเหมือนกลางคืน

เธอรู้และเข้าใจคนแบบแม่ของเธอดี

ย้อนกลับไปเมื่อตอนที่ลิเลียนแต่งงานกับไซม่อน เขาเป็นผู้ชายที่มีความทะเยอทะยาน ถึงอย่างนั้นคุณย่าเยตส์ก็ยังอยากจะบีบคอลิเลียนให้ตายเพราะคนที่เธอเลือก

ตอนนี้สามีของแมนดี้พูดออกมาอย่างไร้ยางอาย ไม่มีทางที่จะทำให้คุณย่าเยตส์อยากจะเจอครอบครัวเธออีก

คุณย่าเยตส์ถอนหายใจออกมา จากนั้นเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะสบตาครอบครัวของแมนดี้เลย

คีธจ้องไปที่ฮาร์วีย์อย่างเย็นชา จากนั้นหันหลังกลับและเดินจากไปเช่นกัน

แมนดี้เป็นคนมีความสามารถมากในสายตาของเยตส์ พวกเขาจึงยอมรับเธอเป็นญาติคนหนึ่ง

แต่เมื่อเธอแต่งงานกับผู้ชายอย่างฮาร์วีย์ ทุกคนต้องคิดใหม่ว่าพวกเขาควรยอมรับเธอไหม

“ไม่เป็นไรนะพี่เขย คุณย่าเยทส์มักจะอารมณ์ไม่ดีแบบนี้ อีกสักพักก็จะดีขึ้น” ซีนเธียร์พยายามปลอบฮาร์วีย์

ลิเลียนกัดฟันและตะคอกใสว่า “ซินเธียร์ ทำไมลูกถึงยังไปปลอบไอ้ขยะนี่อีก?!”

“เขาพูดอะไรแบบนี้กับคุณย่าเยตส์ก็เท่ากับตัวเขาสกปรกน่าขยะแขยง!”

“สิ่งที่คุณย่าเยตส์เกลียดที่สุดคือผู้ชายน่ารังเกียจ!”

“เขาโอ้อวดเหมือนเห็นว่ามันถูกต้อง! เขาคงแก้นิสัยนี้ไม่ได้แล้วล่ะ!”

ลิเลียนตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอคิดว่าเธอจะมีโอกาสได้กลับมาเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลเยตส์อีกครั้ง แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลายลงเพราะคำพูดของฮาร์วีย์!

ไซม่อนก็ตัวสั่นเช่นกัน

“ฮาร์วีย์ แกรู้ไหมว่าวันนี้สำคัญสำหรับเราแค่ไหน?”

“นี่เป็นโอกาสของเราที่จะไต่ขึ้นมาได้ด้วยความช่วยเหลือจากตระกูลเยตส์!”

“ในที่สุดเราก็มีโอกาสที่หาได้ยากมาอยู่ในกำมือของเราแล้ว! และตอนนี้แกกลับทำลายลงทุกอย่าง!”

ไซม่อนถอนหายใจเฮือกใหญ่