บทที่ 883

ครูประจำชั้นแสดงท่าทีแน่วแน่ เธอรู้ว่าซีนเธียร์เป็นนักเรียนที่ถูกโอนย้ายมาและซีนเธียร์ยังเป็นลูกศิษย์ที่ขยันกับตั้งใจเรียนเป็นอย่างมาก เพราะเหตุนี้เธอจึงคัดค้านความคิดที่จะไล่ซีนเธียร์ออก

“อาจารย์ใหญ่คะ! เหตุการณ์นี้เป็นแค่ความเข้าใจผิดที่เกิดขึ้นระหว่างนักเรียนนะคะ อาจารย์ไม่ควรไล่นักเรียนดี ๆ ออกเพราะเหตุผลเล็ก ๆ นะคะ!”

หลังจากที่ฟังสิ่งที่ครูประจำชั้นได้พูดออกมาทำให้แม่ของเชน ชอว์ลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธ

“เข้าใจผิดอย่างนั้นเหรอ? คุณเรียกสิ่งนี้ว่าเป็นการเข้าใจผิดได้ยังไง?!”

“เชนเป็นนักเรียนโดดเด่น! ฉันเลี้ยงดูเขามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของฉันเอง!”

“มันเป็นเกียรติให้กับเขาและพวกเราที่เลดี้เซอร์เรย์ชื่นชอบเขา!”

“แม้แต่ผู้เป็นพ่อและแม่ก็ยังรู้ว่าเขาเหมาะสมกับเธอ!”

“แต่แล้วนังเด็กสำส่อนต่ำช้าอย่างซีนเธียร์ ซิมเมอร์ก็อยากที่จะครอบครองเงินทั้งหมดของตระกูลชอว์เพื่อขยับขึ้นมามีลำดับในสังคม!”

“เพราะอย่างนี้เธอถึงต้องการจะทำลายความสัมพันธ์ของทั้งสองคน!”

“นักเรียนแย่ ๆ อย่างเธอควรถูกไล่ออก!”

เหตุผลของเธอมีความลำเอียงอย่างเห็นได้ชัด

เรื่องเล็กน้อยระหว่างนักเรียนทั้งสองกำลังบานปลายจนถึงขั้นที่ไม่มีเหตุผล

พ่อของเชน ชอว์ ชายพุงย้อยวัยกลางคน ไอเสียงดังและพูดขึ้น “โดยปกติแล้วพวกเราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องระหว่างเด็ก ๆ หรอกนะและอันที่จริงเราก็ไม่เคยเอาเรื่องแบบนี้มาบอกอาจารย์ใหญ่ด้วย”

“แต่ซีนเธียร์ ซิมเมอร์เกินกว่าจะรับมือได้แล้ว มันเหมือนว่าเธอทำเสน่ห์ใส่ลูกชายของผมเลย ผมไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ ว่าเขาจะขโมยเงินหลายพันดอลลาร์จากผมเพื่อที่จะซื้อของขวัญให้กับเธอ!”

“อาจารย์ใหญ่ คุณครูครับ! เรื่องนี้ไม่ใช่แค่เรื่องเล็ก ๆ นะครับ!”

“เชนถูกเลี้ยงดูมาด้วยความมีระเบียบวินัยที่สุดตั้งแต่ที่เขายังเล็ก เขาจะทำอย่างนี้ได้ยังไงถ้าเขาไม่ได้ถูกนักเรียนแย่ ๆ ยุให้ทำ?”

“เพราะสิ่งนี้ผมจึงคิดว่าเราควรไล่ซีนเธียร์ ซิมเมอร์ออก! เราไม่ต้องการให้ปลาเน่าตัวเดียวทำให้เน่าไปทั้งเข่ง!”

พ่อของเชนทำตัวราวกับว่าเขาเป็นผู้ชายที่จริงใจเพื่อพยายามที่จะกู้ชื่อเสียงของโรงเรียน