บทที่ 104

รอยยิ้มบนใบหน้าของถังเฉียนเลือนหายไป “สายตาของคุณไม่เคยมองมาที่ฉันเลย”

ฟู่ซื่อถิง “ไปหาคนที่มองคุณเถอะ”

ถังเฉียนหันหลังเดินจากไป

……

ตอนเย็น ถังเฉียนรู้สึกหดหู่ จึงมาหาถังเฉียวเซินเพื่อดื่มไวน์

ถังเฉียวเซินมองท่าทางหมดอาลัยตายอยากของเธอแล้วก็พูดอย่างไม่เกรงใจว่า “เธอเป็นแบบนี้ ไม่มีผู้ชายคนไหนชอบเธอหรอกนะ”

ถังเฉียนโกรธจนตาแดง “ฉันอยู่ข้างนอกก็เหนื่อยพอแล้ว! ตอนนี้ฉันอยู่บ้านตัวเองยังต้องเสแสร้งอีกเหรอ?!”

ถังเฉียวเซินเทไวน์ให้เธอ “ถังเฉียน พวกเราสองคนพี่น้องยังทำงานเป็นทีมเดียวกันไม่พอ เธอต้องฟังที่ฉันพูดแล้วเธอจะได้ทุกอย่าง”

“แล้วฉันจะได้ฟู่ซื่อถิงหรือเปล่าล่ะ?” ถังเฉียนดื่มไวน์รวดเดียวจนหมด ถามเขาด้วยดวงตาแดงก่ำ

แขนยาวของถังเฉียวเซินโอบรอบตัวเธอ แล้วโน้มไปกระซิบข้างหูเธอ “เธอไม่ได้เขาที่มีชีวิต แต่ถ้าเขาตายแล้ว ฉันจะเอาเถ้ากระดูกเขาให้เธอก็ได้ แบบนี้เธอก็ได้ครอบครองเขาทางอ้อมแล้ว ว่ายังไงล่ะ?”

ทันใดนั้นสีหน้าของถังเฉียนเปลี่ยนไปอย่างแรง เธอผลักเขาออก!

“ถังเฉียวเซิน! พี่บ้าไปแล้วเหรอ? ถ้าพี่กล้าแตะต้องฟู่ซื่อถิง ก็ถือว่าพี่ก็เป็นศัตรูของฉัน!”

มีเสียง ‘ปึง’ ดังขึ้น

ถังเฉียวเซินชนเข้ากับโต๊ะด้านหลังของเขา เขารู้สึกปวดรุนแรงที่หลังส่วนล่าง ตัวงอ ไม่สามารถยืดหลังได้

“พี่! ฉันขอโทษ! ฉันไม่ได้ตั้งใจ!” ถังเฉียนพยุงเขาให้ลุกขึ้นแล้วพูดอย่างรู้สึกผิด “ฉันไม่ได้ตั้งใจทะเลาะกับพี่…แต่ฟู่ซื่อถิงถือเป็นขีดจำกัดความอดทนของฉัน พี่อย่ากลายเป็นศัตรูกับเขาเลย!”

“…เป็นศัตรูไปแล้ว” ถังเฉียวเซินสูดหายใจลึกอย่างเจ็บปวด “เขาเสนอเงินสองพันล้านเพื่อลงทุนกับฉินกรุ๊ปถังเฉียน เธอคิดว่าฉินกรุ๊ปมีมูลค่าถึงสองพันล้านเหรอ? เขาทำแบบนี้เพราะอยากจะท้าทายฉัน!”

ถังเฉียนตัวแข็งทื่อ

“พี่พูดจริงเหรอ? ทำไมฉันไม่เคยได้ยินข่าวนี้เลย?”

“เพราะว่าเขาไม่ไว้ใจเธอไง ยิ่งไปกว่านั้น เขายังจงใจหาคนมาแจ้งข่าวกับฉันว่าเขาได้เจรจากับฉินอันอันเป็นการส่วนตัวแล้ว” ถังเฉียวเซินค่อย ๆ นั่งลงบนโซฟาด้วยสีหน้าเจ็บปวด “ถังเฉียน ไปหยิบยามาที”

ถังเฉียนเดินไปหยิบกล่องยา

ความคิดของเธอหลุดลอยไป

บางที เธอคงไม่สามารถรอจนฟู่ซื่อถิงและฉินอันอันหย่าขาดจากกันได้

เธอไม่เคยเห็นฟู่ซื่อถิงใส่ใจผู้หญิงคนไหนขนาดนี้มาก่อน

เขาทำดีกับฉินอันอันครั้งเดียว ยังนับมากกว่าที่เขาทำดีกับเธอในตลอดสิบปีที่ผ่านมารวมกันเสียอีก

เธอแพ้แล้ว!

แพ้ราบคาบ!