บทที่ 105

ถังเฉียน “!!!”

เธอปรับจิตใจให้ยอมรับมาได้ตลอดช่วงเช้า ไม่ให้ตัวเองต้องเดือดดาลเพราะเรื่องของฉินอันอันตอนที่พบกับฟู่ซื่อถิง แต่ตอนนี้กำแพงในจิตใจของเธอพังทลายลงแล้ว!

เธออดกลั้นต่อความเจ็บปวด แล้วลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องจัดเลี้ยงไป

ห่างไปไม่ไกล ถังเฉียวเซินมองดูน้องสาวตัวเองถูกฟู่ซื่อถิงปฏิเสธอีกครั้งแล้วยังเป็นที่บ้านของตัวเอง

หากบอกว่าไม่เจ็บปวดใจ คงจะเป็นการโกหก

และถ้าบอกว่าไม่อาย ก็คงโกหกเช่นกัน

ช่วงเวลาสิบปีแห่งความเยาว์วัยของถังเฉียนที่ต้องเสียไปกับฟู่ซื่อถิงและความทุกข์ทรมานที่เธอได้รับ ถังเฉียวเซินต้องการให้เขาชดใช้ทุกอย่างในคืนนี้!

หลังมื้อกลางวัน ฟู่ซื่อถิงไปที่ห้องพัก

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าฉินอันอันจะยังมาไม่ถึงจริง ๆ

‘เธอบอกว่าอยู่กับถังเฉียวเซินแล้วสบายใจไม่ใช่เหรอ?’

‘เธอโกหกเหรอ?’

หลังจากมาถึงห้องพัก เขาก็ไม่ได้เอนตัวลงนอนพักเลย

เขาไม่ได้ง่วงมากนัก ที่มาห้องพักเพียงแค่เพราะไม่อยากเข้าสังคม

เขาส่งข้อความถึงบอดี้การ์ด : ฉินอันอันมาถึงเมื่อไหร่บอกฉันด้วย

ส่งข้อความเสร็จ เขาก็วางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะ เขาหยิบหนังสือจากชั้นหนังสือข้าง ๆ

ประมาณสี่โมงเย็น มีเสียงพูดคุยกันดังลอดมาจากนอกประตู

“เธอรู้จักฉินอันอันหรือเปล่า?”

“รู้จักสิ เธอคือผู้หญิงที่นายน้อยเฉียวเซินชอบไงล่ะ!”

“ถูกต้อง ฉันเพิ่งได้ยินนายน้อยบอกให้ฉันไปเตรียมของใช้ประจำวันที่จำเป็นของผู้หญิงไปไว้ที่ห้องของเขา ฉันเดาว่าคืนนี้ฉินอันอันจะพักค้างคืนที่นี่”

“เวลาตามจีบผู้หญิง คุณชายของเราไม่เคยล้มเหลว! เธอรู้หรือเปล่าว่าเพราะอะไรเขาถึงทำสำเร็จทุกครั้ง?”

“เพราะอะไรล่ะ?”

“นายน้อยของพวกเรามีวิธีการทำให้ผู้หญิงเชื่อฟัง! วิธีการที่ว่าก็คือ…”

ทันใดนั้นเสียงด้านนอกประตูก็เบาลง

จากนั้นเสียงฝีเท้าค่อย ๆ หายไป

ฟู่ซื่อถิงขมวดคิ้ว ก้าวเท้ายาว ๆ เดินไปที่ประตู