บทที่ 106

“คุณฟู่ กรุณาหยุดด้วยครับ” บอดี้การ์ดตระกูลถังห้ามฟู่ซื่อถิงไว้

ฟู่ซื่อถิงพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน “ฉันจะเข้าไป! ภรรยาของฉันอยู่ในนั้น”

บอดี้การ์ดตระกูลถัง “คุณหมายถึงคุณฉินหรือเปล่าครับ? เธอไปปีนเขากับคุณถังแล้วครับ”

ฟู่ซื่อถิงเม้มริมฝีปากแน่น นัยน์ตาเผยให้เห็นความเย็นชา

บอดี้การ์ดตระกูลถังชี้ไปยังยอดเขาที่อยู่ไม่ไกล “พวกเขาขึ้นไปทางนั้นครับ แต่ตอนนี้ฟ้ามืดแล้วและทางขึ้นเขาค่อนข้างชัน คุณไม่คุ้นเคยเส้นทาง ผมขอแนะนำให้คุณไปรอที่ห้องจัดเลี้ยงดีกว่าครับ เดี๋ยวพวกเขาคงกลับมาแล้ว”

ฟู่ซื่อถิงกำหมัดเล็กน้อยพลางเหยียดขายาวออกแล้วก้าวขาขึ้นไปบนภูเขา

......

ห้องรับแขกทิศใต้

ฉินอันอันไม่สามารถนั่งนิ่งได้หลังจากฟังพ่อของถังเฉียวเซินพูดเรื่องประวัติการก่อตั้งกิจการและมุมมองของเขาเกี่ยวกับฉินกรุ๊ปเป็นเวลาสองชั่วโมง

“คุณลุง ขอบคุณนะคะที่ชวนหนูคุย วันนี้เป็นวันเกิดของคุณลุง สุขสันต์วันเกิดนะคะ ส่วนเรื่องงาน หนูจะคุยกับถังเฉียวเซินด้วยตัวเองค่ะ”

หากวันนี้ไม่ใช่วันเกิดของอีกฝ่ายที่อายุเยอะกว่า ฉินอันอันก็คงไม่นั่งอยู่ที่นั่นได้นานขนาดนี้

“คุณพ่อพักผ่อนเถอะ ผมจะพาอันอันไปทานอาหารเย็น” ถังเฉียวเซินดูนาฬิกาแล้วพูดกับพ่อ

ทั้งสองออกมาจากห้องนั่งเล่น ฉินอันอันมองท้องฟ้าที่มืดมิด ในใจก็รู้สึกไม่สบายใจ

อาจเป็นเพราะว่าเธอมาที่นี่เป็นครั้งแรก จึงไม่คุ้นชิน

“ถังเฉียวเซิน ฉันขอปฏิเสธการลงทุนร่วมกับคุณนะคะ” ฉินอันอันรวบรวมความกล้าให้คำตอบเขา

ฝีเท้าของถังเฉียวเซินหยุดชะงักพร้อมกับสีหน้าที่เปลี่ยนไป “ทำไมเหรอครับ? คุณช่วยบอกเหตุผลที่ชัดเจนกับผมได้ไหม?”

ฉินอันอันพูดอย่างตรงไปตรงมา “เพราะคุณเป็นพี่ชายของถังเฉียน ฉันจึงปฏิเสธการลงทุนร่วมกับคุณค่ะ”

“ฟู่ซื่อถิงไปพูดอะไรให้คุณฟังใช่ไหม? คุณต้องการร่วมลงทุนกับฟู่ซื่อถิงเหรอ?” ถังเฉียวเซินไม่แปลกใจกับคำตอบของเธอ แต่เขาเสียใจมาก

“ฉันไม่มีวันลงทุนกับเขาหรอก” แววตาของฉินอันอันแน่วแน่และน้ำเสียงของเธอก็เด็ดขาด “ถังเฉียวเซิน เมื่อตอนบ่ายฉันนั่งรถไฟมา ฉันต้องกลับไปขึ้นรถไฟแล้ว คงไม่ได้อยู่ทานข้าวเย็นกับคุณหรอกค่ะ”

เธอมาที่นี่วันนี้เพียงแค่ให้คำตอบต่อหน้าเขา

เมื่อให้คำตอบเขาแล้ว เธอก็จะกลับ