บทที่ 151

ฟู่สือถิง “ขอบคุณที่เป็นห่วงแต่ผมไม่ต้องการ”

ถังเชี่ยนรู้สึกผิดหวังและหันหลังจากไป

โทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้น ทำลายความเงียบในห้องลง

ฟู่สือถิงหยิบมือถือขึ้นมาและเห็นสายเรียกเข้าของฉินอันอัน ขมับเขากระตุกทันที

นี่ก็เกือบเที่ยงแล้ว

เมื่อคืนเขาและฉินอันอันนัดกันว่าจะมาเจอกันเช้านี้

ตอนที่เขาเตรียมตัวออกไปเมื่อเช้า เขาก็ได้รับสายจากถังเชี่ยนและลืมนัดนี้ไปเลย

เขารับโทรศัพท์ “ขอโทษที วันนี้ผมยุ่ง ไม่มีเวลาไปตามนัด ผมจะสั่งให้ทนายจัดการเรื่องการหย่าของเรา”

ฉินอันอันชะงักไปพักหนึ่งและตอบเสียงเรียบ ๆ ว่า “โอเคค่ะ นี่ก็วันหยุดสุดสัปดาห์แล้ว คงจะหย่าไม่ได้ ให้ทนายของคุณติดต่อฉันวันจันทร์ก็แล้วกัน”

เขาตอบ “ได้”

หลังจากจบธุระ ก็ดูแล้วว่าจะถึงเวลาวางสายแล้ว

“ตึกของฉินกรุ๊ป ผมขายให้คุณได้นะ” เขาไม่คิดจะแก้แค้นอะไรฉินอันอันอีกแล้ว

เขาเพียงหวังให้อาการป่วยของสืออิ๋นได้รับการรักษาเท่านั้น

สืออิ๋นคือน้องสาวของเขา

พวกเขาเป็นฝาแฝดกัน

แต่สืออิ๋นมีอาการบกพร่องทางสมอง

พ่อของพวกเขานั้นเป็นคนเข้มงวดต่อลูก ๆ มาก

พ่อไม่สามารถทนกับลูกที่ไม่แข็งแรงได้ และเขาก็ทนไม่ได้ที่จะโดนคนในตระกูลฟู่หัวเราะเยาะ

ดังนั้นการเกิดของสืออิ๋นจึงเป็นหายนะ

จึงไม่มีใครรู้ว่าตระกูลฟู่มีลูกสาวชื่อว่าฟู่สืออิ๋น

ในความทรงจำของฟู่สือถิงมีหลายครั้งที่พ่อเขาร้องคำรามขณะที่ทุบตีพวกเขาตอนเมา

สืออิ๋นนั้นโดนทารุณอย่างหนักหนาสาหัส…

มีครั้งหนึ่งที่เธอเกือบไม่รอด

ต่อมาแม่ของพวกเขาก็เอาสืออิ๋นไปซ่อนไว้ข้างนอก เพื่อที่เธอจะได้หลุดพ้นจากเงื้อมมือของปีศาจร้าย

ฟู่สือถิงสงสารน้องสาวมาตลอด เธอเป็นคนที่เขาเจ็บปวดและห่วงกังวลที่สุดในใจ