บทที่ 155

เสี่ยวหานไม่ได้พูดอะไร แต่ก็มีความเชื่อผุดขึ้นในใจ เขาต้องแข็งแกร่งขึ้น เพื่อปกป้องน้องสาว แม่แล้วก็ยาย

…..

วันจันทร์

ที่สำนักงานเขต

ฉินอันอันก็มาเจอกับทนายของฟู่สือถิง

หลังผ่านกระบวนการหย่าเสร็จเรียบร้อย ทนายก็บอกกับฉินอันอันว่า “คุณฉิน ผมได้ร่างสัญญาของตึกที่คุณจะซื้อมาให้แล้ว”

ฉินอันอันอึ้งไป “เขามอบหมายคุณเรื่องนี้ด้วยเหรอคะ?”

ทนายพยักหน้าแล้วหยิบเอกสารมาจากกระเป๋า ก่อนส่งให้เธอ “คุณดูสัญญาก่อน หลัก ๆ ก็เป็นเรื่องราคา”

ฉินอันอันหยิบสัญญามาแล้วเปิดออกดูราคาทันที

สองร้อยห้าสิบล้าน

นี่เป็นราคาที่ฟู่สือถิงซื้อมา

หากว่าเขาขายให้ฉินอันอันราคานี้ก็เท่ากับว่าเขาขาดทุน

เพราะว่าสี่ปีที่ผ่านมา แม้จะแค่เอาเงินสองร้อยห้าสิบล้านนี้ฝากธนาคารไว้เฉย ๆ ก็ยังได้ดอกเบี้ยไม่น้อย

“เขาหมายความว่ายังไง?” ฉินอันอันสับสน

ทนายอธิบาย “ผมเดาว่าเขาขายให้คุณราคาเดิมเพราะเห็นแก่ความสัมพันธ์ของพวกคุณสองคน”

“ฉันไม่ต้องการความเห็นใจของเขา ได้ยินมาว่าราคาตลาดของตึกนี้อยู่ที่ห้าร้อยล้าน” ฉินอันอันบอก “ฉันจะไม่ให้เขาเสียเปรียบหรอก ฉันจะให้เขาหกร้อยล้าน”

ทนาย “... ผมจะโทรหาคุณฟู่ปรึกษาเขาก่อน”

ฉินอันอัน “ไม่จำเป็นหรอกค่ะ แค่เอาสัญญานี้กลับไปแล้วก็เปลี่ยนราคา เราก็จะแค่เซ็น ฉันไม่มีอะไรต้องเกี่ยวข้องกับเขาอีกแล้ว เขาเป็นนักธุรกิจและผลประโยชน์ต้องมาก่อน เขาจะไม่ว่าอะไรคุณหรอก”

ทนายคิดพักหนึ่งก่อนพยักหน้า “ถ้างั้นหลังแก้สัญญาแล้วผมจะติดต่อคุณไปนะครับ”

ฉินอันอัน “ตกลงค่ะ”

……

โรงเรียนนานาชาติแองเจลา

มีเรื่องน่าเศร้าเกิดขึ้นในตึกสูงรูปร่างคล้ายปราสาท

“หยุดร้องไห้นะ ถ้าเธอร้องไห้อีก ฉันจะไม่ใจดีด้วยแล้ว”