บทที่ 156

ตระกูลฟู่

ที่ห้องหนังสือ

ฟู่สือถิงส่งบันทึกการรักษาของน้องสาวให้เสิ่นอวี๋

“นอกจากระดับสติปัญญาที่ต่ำแล้วก็ร่างกายอ่อนแอกว่าปกติแล้ว เธอก็ไม่มีอาการอะไรอีก” ฟู่สือถิงบอก “ผมแค่หวังว่าระดับสติปัญญาของเธอจะพัฒนาขึ้นได้บ้าง แม้ว่าจะสักเล็กน้อยก็ตาม เพื่อที่เธอจะได้สัมผัสโลกนี้ได้ดียิ่งขึ้น”

เสิ่นอวี๋อ่านบันทึกการรักษาของฟู่สืออิ๋น

“คุณฟู่คะ น้องสาวคุณอยู่ที่โรงเรียนนานาชาติแองเจลาเหรอคะ?”

ฟู่สือถิง “ครับ”

“ฉันไปพบเธอได้ไหมคะ?” เสิ่นอวี๋ถาม “ฉันต้องการคุยกับเธอแล้วก็ทดสอบการรับรู้เข้าใจของเธอ”

ฟู่สือถิงพยักหน้า “ได้ครับ”

เสิ่นอวี๋ชำเลืองมองเวลา “ถ้างั้นก็ไปกันเลย”

ฟู่สือถิง “หมอเสิ่น เรามาคุยเรื่องค่ารักษากันก่อน”

หลังจากที่ประธานถังพาเสิ่นอวี๋มา พวกเขาก็ยังไม่ได้คุยเรื่องนี้กันเลย

เสิ่นอวี๋ยิ้มและบอกว่า “ตอนนี้ยังไม่ต้องคุยเรื่องค่ารักษาหรอกค่ะ หากว่าฉันรักษาน้องสาวคุณไม่ได้ ฉันก็จะไม่รับเงินสักแดงเดียว หากว่าฉันรักษาได้ ตอนนั้นก็ค่อยมาคุยกัน”

ฟู่สือถิงเข้าใจว่าราคาที่ต้องจ่ายนั้นสูงมากแน่นอน

เขาอยากที่จะรู้ราคาไว้ก่อน

“ประธานถังบอกคุณไว้ว่ายังไง? การที่คุณกลับมาจีนคราวนี้ต้องกระทบกับงานคุณแน่นอน”

เสิ่นอวี๋ “คุณฟู่ คราวนี้ฉันกลับมาพักร้อน ฉันเพิ่งทำโครงการเสร็จเลยได้พักร้อนสองเดือน”

ฟู่สือถิง “ผมอยากให้เงินมัดจำคุณไว้ก่อน”

เมื่อได้เห็นเขายืนกราน เสิ่นอวี๋ก็ยอม “โอเคค่ะ ฉันจะส่งเลขบัญชีให้คุณ แล้วคุณก็โอนให้ฉัน”

คิ้วที่ขมวดอยู่ของฟู่สือถิงผ่อนคลายลง

ตอนสิบโมงครึ่งในช่วงเช้า ฟู่สือถิงก็พาเสิ่นอวี๋ขึ้นรถและมุ่งหน้าไปที่โรงเรียนนานาชาติแองเจลา

ตอนนั้นที่โรงเรียนนานาชาติแองเจลากำลังปั่นป่วนวุ่นวายอย่างมาก… ฟู่สืออิ๋นหายตัวไป