บทที่ 205

“พวกเขาหลบฉันเหมือนฉันเป็นสัตว์ร้าย คงไม่อยากทักทายฉันหรอก” ฝีเท้าของฟู่สือถิงหยุดนิ่ง น้ำเสียงของเขาก็ดูสิ้นหวังเล็กน้อย

“บอส ให้ผมไปทักทายเธอ แล้วดูว่าลูกสาวของเธอหน้าตาเป็นยังไงไหมครับ?” โจวจื่ออี้ต้องการช่วยเขา

“ไม่ต้อง ภารกิจของนายคืนนี้คือการเข้าใกล้ไมค์”

“ครับ”

หลังจากงานเลี้ยงอาหารค่ำของฉินกรุ๊ป ก็จะมีกิจกรรมสันทนาการมากมาย

เพื่อนของโจวจื่ออี้สัญญาว่าจะพาเขาเข้าไปร่วมงานด้วย

ด้วยวิธีนี้โจวจื่ออี้จึงมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับไมค์

หลังจากที่ครอบครัวทั้งสี่คนของฉินอันอันขึ้นรถ โจวจื่ออี้ก็พูดกับฟู่สือถิงว่า “ประธานครับ คุณกลับไปก่อนเถอะ! มือของคุณเสิ่นได้รับบาดเจ็บ วันนี้คุณยังไม่ได้ไปเยี่ยมเธอใช่ไหม? ถ้าคุณไม่ไป ผมเกรงว่าเธอจะเสียใจนะครับ”

วันนี้ฟู่สือถิงงานยุ่งทั้งวัน โจวจื่ออี้มองออกว่าเขาเสียใจมาก เขาจึงใช้งานเพื่อทำให้ตัวเองเฉยชา

แต่อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

ตอนนี้อิ๋นอิ๋นยังต้องการการรักษาจากเสิ่นอวี๋ ดังนั้นฟู่สือถิงในฐานะแฟนจึงไม่สามารถใจร้ายเกินไปได้

หลังจากที่ฟู่สือถิงออกไป ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา เพื่อนของโจวจื่ออี้ก็ออกมาจากร้านอาหาร

มีชายกลุ่มหนึ่งเดินออกมาพร้อมกัน

ในนั้นก็รวมถึงไมค์ด้วย

“ผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคของเราจะพาเราไปดื่มต่อที่บาร์...จื่ออี้ ฉันจำได้ว่านายคอแข็ง เดี๋ยวนายดื่มเป็นเพื่อนหัวหน้าฉันสักสองแก้วนิ เพื่อนของโจวจื่ออี้โอบไหล่แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “ผมรู้สึกว่าหัวหน้าของเรากับประธานเป็นเหมือนพี่น้องกันมากกว่า…คู่รักธรรมดา ๆ ไม่รู้ว่านายเข้าใจที่ฉันหมายถึงหรือเปล่า…นายสามารถดื่มกับหัวหน้าของพวกเราได้ ลองดูสิ”

โจวจื่ออี้ตกใจแต่ก็รู้สึกมีความสุข

ถ้าไมค์กับฉินอันอันเป็นพี่น้องกันคงจะดีมาก!

ในช่วงสองวันที่ผ่านมา ฟู่สือถิงรู้สึกห่อเหี่ยวมากเพราะ เพราะฉินอันอันกับไมค์อยู่ด้วยกัน

เรื่องเกิดหลังจากทั้งสองหย่ากันแล้ว ฟู่สือถิงจึงไม่สามารถทำอะไรกับพวกเขาได้

“จะว่าไป ฉันรู้สึกว่าเจ้านายของเรากับอิ๋นอิ๋นก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์กันแบบคู่รัก...แต่พวกเขามีความสัมพันธ์แบบไหน ฉันไม่รู้เหมือนกัน”