บทที่ 206

วันรุ่งขึ้น เวลาตีห้า

หน้าจอโทรศัพท์มือถือของฟู่สือถิงสว่างขึ้น

มีข้อความใหม่เข้ามา

สองชั่วโมงต่อมา ฟู่สือถิงตื่นขึ้นมาเปิดโทรศัพท์และเห็นข้อความจากโจวจื่ออี้

: บอสครับ ไมค์บอกว่าตัวเองเป็นแฮกเกอร์ที่เก่งมาก

: เขาเป็นเกย์

: บอสครับ ผมอยากขอลางาน

เมื่ออ่านข้อความทั้งสาม ฟู่สือถิงก็ขมวดคิ้วทันที

‘จื่ออี้จะได้ข้อมูลสำคัญมากมายในคืนเดียวได้ยังไง?’

ไมค์ไม่น่าใช่คนเปิดเผยแบบนั้น

เป็นไปไม่ได้ที่เขาที่จะเปิดเผยข้อมูลของตัวเองกับคนแปลกหน้าโดยไม่มีเหตุผลใด ๆ

เมื่อคิดแบบนี้ ฟู่สือถิงจึงโทรหาโจวจื่ออี้

“จื่ออี้ นายได้ข้อมูลจากไมค์ได้ยังไง?”

โจวจื่ออี้เงียบไปสองวินาที น้ำเสียงของเขาเหนื่อยเล็กน้อย “เมื่อคืนเขาเมา เขาก็เลยพูดออกมาหมดเลยครับ”

“ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“ครับ ผมก็ดื่มหนักเหมือนกัน ผมปวดหัวเลยอยากพัก”

“ได้ งั้นนายพักผ่อนให้เต็มที่”

……

คฤหาสน์สตาร์ริเวอร์

แปดโมงเช้า

ฉินอันอันกำลังเตรียมตัวจะส่งลูกสองคนไปโรงเรียน

“แม่คะ เมื่อคืนลุงไมค์ไม่ได้กลับมานอนที่บ้านเหรอคะ? หนูไปดูที่ห้องเขาแล้วไม่มีใครอยู่เลย!” รุ่ยลาถือกระเป๋านักเรียนด้วยสีหน้าสงสัย

เมื่อคืนฉินอันอันโทรหาไมค์ตอนห้าทุ่มและเขาบอกว่าเขากำลังดื่มอยู่

เธอโทรไปอีกครั้งตอนที่คืนเขาก็ไม่รับสายแล้ว