บทที่ 207

ฟู่สือถิงเห็นใบหน้าเล็ก ๆ ของรุ่ยลา

รุ่ยลาหน้าตาคล้ายฉินอันอันมาก

ขณะที่เธอเดินผ่านเขา รุ่ยลาก็จ้องมองเขาด้วยดวงตาโตที่ดุร้ายเล็กน้อย

ไม่รู้ว่าเด็ก ๆ มีความคิดแบบไหนถึงได้เกลียดเขามากขนาดนั้น

ไม่นานหลังจากนั้น ฉินอันอันก็เดินเข้าไปหาเขา

“มาเช้าขนาดนี้ คุณมีธุระอะไรเหรอ?”

ฟู่สือถิงมองใบหน้าที่เย็นชาของเธอและถามด้วยสีหน้าสงสัย “ฉินอันอัน เด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นลูกแท้ ๆของคุณหรือเปล่า? เธอเหมือนคุณมาก”

“คุณมาที่นี่เพื่อมาเจอลูกสาวของฉันโดยเฉพาะเลยเหรอ?”

“พ่อของเธอคือใคร?” เสียงของฟู่สือถิงเริ่มทุ้มขึ้นเล็กน้อย “เธออยู่ชั้นอนุบาลแล้ว อายุน่าจะเกินสามขวบแน่ ๆ”

เหมือนว่าเรื่องโกหกที่เธอรับเลี้ยงบุตรบุญธรรมจะไม่สามารถปิดบังต่อไปได้

รุ่ยลาหน้าคล้ายฉินอันอันตอนที่เธอยังเป็นเด็กมาก

แทบจะแกะสลักจากพิมพ์เดียวกัน

“ใช่ เธอเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของฉัน แต่คุณไม่ใช่พ่อของเธอ” ฉินอันอันยิ้ม “ฉันบังเอิญพบสเปิร์มของผู้ชายคนหนึ่งในธนาคารสเปิร์มต่างประเทศเพื่อเติมเต็มความปรารถนาที่อยากจะเป็นแม่ของฉัน”

ความปรารถนาที่อยากจะเป็นแม่!

ประโยคนี้ทำให้ฟู่สือถิงพูดอะไรไม่ออก

“ถ้าคุณมาที่นี่เพียงเพราะเรื่องนี้ งั้นคุณก็กลับไปได้แล้ว” ฉินอันอันพูดตรงไปตรงมา

ใบหน้าของฟู่สือถิงชาไปหมด เขาเตือน “ผู้ชายที่อาศัยอยู่ในบ้านของคุณไม่ชอบผู้หญิง”

รอยยิ้มบนใบหน้าของฉินอันอันแข็งขึ้น “คุณรู้ได้ยังไง?”

ไม่มีข้อมูลของเขาทางออนไลน์

ไมค์เป็นแฮกเกอร์อันดับต้น ๆ ของโลก ไม่มีใครค้นพบข้อมูลของเขาได้เว้นแต่เขาจะต้องการเปิดเผยตัวตนของเขาเอง

ฟู่สือถิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ดูเหมือนว่าคุณจะรู้อยู่แล้ว”

“ฟู่สือถิง คุณว่างมากเหรอ? อาการบาดเจ็บของแฟนคุณดีขึ้นหรือยังล่ะ? อิ๋นอิ๋นเป็นยังไงบ้าง? มีผู้หญิงมากมายรอให้คุณดูแลอยู่ ดังนั้นคุณไม่จำเป็นต้องมาเปลืองพลังงานที่เหลืออยู่กับฉันอยู่ที่นี่หรอก คุณคิดว่าระหว่างเรายังเหลืออะไรให้พุดกันอีก?”

ฉินอันอันผลักร่างของเขาอย่างแรงก่อนจะหันหลังแล้วเดินกลับไปที่ลานบ้าน