บทที่ 217

ตอนนี้เธออาศัยฟู่สือถิงเพื่อยกระดับทางชนชั้น

การเป็นหมอเก่ง ๆ สู้เป็นเศรษฐีอันดับต้น ๆ ในวงสังคมไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้นเธอเข้าใจทักษะทางการแพทย์ของตัวเองดี เธอไม่มีทางเก่งได้เท่ากับศาสตราจารย์หูชิง

หากยังทำงานด้านการแพทย์ต่อไป พื้นที่สำหรับความก้าวหน้าของเธอก็มีเจอทางตัน

แต่การแต่งงานกับฟู่สือถิงนั้นต่างออกไป

ถึงตอนนั้นทุกคนจะต้องอิจฉาเธอ

ห้องหนังสือ

ฟู่สือถิงนั่งลงได้ไม่นาน เซิ่งเป่ยก็โทรเข้ามา

“สือถิง วันนี้การสอบสวนที่โรงเรียนของนายเป็นยังไงบ้าง?”

“ในกระเป๋านักเรียนของเขาไม่มีแล็ปท็อปมาด้วย ฉินอันอันน่าจะเก็บมันไว้ให้เขา”

เซิ่งเป่ยตะโกนอย่างตื่นเต้น “ดูเหมือนลูกชายของฉินอันอันจะเป็นคนทำสินะ! เขาไม่ได้อายุสี่ขวบกว่า ๆ เหรอ? หรือว่านี่คือเด็กที่เรียกว่าอัจริยะใช่ไหม?”

ฟู่สือถิงไม่ตอบ

“สือถิง นายวางแผนจะจัดการเด็กคนนี้ยังไง?” เซิ่งเป่ยรู้สึกว่าละครเรื่องนี้น่าสนุกเป็นพิเศษ

มันคงน่าเบื่อ ถ้าหากแฮกเกอร์คนนั้นเป็นตาลุงนั่งเกาเท้าอยู่หน้าคอม

ใครจะคิดล่ะว่าคนที่ทำให้เครือข่ายของเอสทีกรุ๊ปเป็นอัมพาตจะเป็นหนูน้อยน่ารักคนหนึ่ง?

“ทำไมเขาถึงท้าให้นายไปบีบคอเขาด้วยล่ะ?” เซิ่งเป่ยถามต่อ

ฟู่ซิ่งถิง “ถ้านายสนใจขนาดนี้ ทำไมไม่ไปถามเขาเองล่ะ? เขาไม่เคยสนใจฉันอยู่แล้ว”

“ฮ่า ๆ ๆ! เด็กคนนี้เท่ชะมัด! ฉันล่ะอยากเจอเขาจริง ๆ”

ฟู่สือถิง “ฝันเอาแล้วกัน!”

ถึงแม้ว่าสิ่งที่ฉินจือหานทำจะผิด แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นเด็กที่ ‘ไม่ธรรมดา’