บทที่ 223

เมื่อเหลือบมองไปเห็นการทะเลาะวิวาทที่อยู่ไม่ไกล

เขาก็วิ่งเหยาะ ๆ เข้าไป

แล้วก็พบว่าไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลย

ไมค์ถูกชายสองคนต่อยตี

หนึ่งในนั้นคือ ฟู่สือถิง อดีตสามีของฉินอันอัน

เว่ยเจินรีบดึงไมค์มาอยู่ข้างตัวเขาแล้วถามฟู่สือถิง “พวกคุณมาทำร้ายไมค์ทำไม?”

ฟู่สือถิงมาที่นี่เมื่อสามนาทีก่อน

เมื่อเห็นไมค์กดตัวโจวจื่ออี้ไว้ด้านล่างแล้วต่อย ความดันโลหิตเขาก็พุ่งสูง เข้าเตะไมค์จนหงายลงพื้นอย่างไม่พูดพร่ำทำเพลง

หลังจากนั้นสถานการณ์ก็พลิกผัน กลายเป็นสองต่อหนึ่ง

“คุณเว่ย เขาตีผู้ช่วยของผม” ฟู่สือถิงอธิบายพร้อมกับปัดฝุ่นบนตัว “ผู้ช่วยของผมร่างกายค่อนข้างอ่อนแอ จึงอดที่จะช่วยเขาไม่ได้ ”

เว่ยจินเห็นแว่นตาที่แตกของโจวจื่ออี้ ก็หันไปจ้องเขม็งใส่ไมค์

“อันอันปิดโทรศัพท์ ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า” เว่ยเจินพูดกับไมค์ “ตอนนี้ผมจะไปหาเธอ คุณไปที่ห้องจัดเลี้ยงแล้วต้อนรับแขกอย่างจริงใจหรือไม่ก็ไปตามหาคนกับผม”

ไมค์ระงับความโกรธเอาไว้ “ผมจะไปหาเธอกับคุณ!”

ฟู่สือถิงก้าวยาว ๆ มาอยู่ตรงหน้าพวกเขา แล้วขวางทางเอาไว้ “เกิดอะไรขึ้นกับฉินอันอัน?”

เว่ยเจิน “คุณฟู่ ตอนนี้พวกเราก็ยังไม่รู้สถานการณ์ที่แน่ชัดเช่นกัน ผมโทรหาเธอตอนเช้า เธอบอกว่าจะมาตอนหกโมงเย็น แต่ตอนนี้จะหนึ่งทุ่มแล้ว เธอยังไม่มาเลย”

“วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ เธอไม่อยู่บ้านเหรอ?” ฟู่สือถิงไม่สามารถซ่อนความกังวลในสายตาของเขาได้

เว่นเจิน “เธอไม่ได้บ้าน คุณฟู่ พวกเราขอตัวไปตามหาเธอกันก่อน ถ้าคุณอยากรู้เรื่องมากกว่านี้ รอพวกเราพบเธอ แล้วค่อยคุยกัน”

หลังจากพูดจบแล้ว พวกเขาก็จากไปอย่างเร่งรีบ

ฟู่สือถิงมองไปทางทิศทางที่พวกเขาจากไป แล้วก้าวเท้ายาว ๆ เดินไปทางลิฟต์อีกตัว

โจวจื่ออี้เดินตามเขามาและอธิบายว่า “ประธานครับ งานเลี้ยงวันเกิดของคุณฉินครั้งนี้ ไมค์เป็นคนจัด แขกก็เป็นเขาที่เชิญ ไม่ใช่ความตั้งใจของคุณฉิน”

คิ้วสวยของฟู่สือถิงขมวด “เธอไม่เคยเห็นรายชื่อแขกงั้นเหรอ?”

โจวจื่ออี้ “ได้ยินว่าช่วงนี้เธอยุ่งมาก ไม่รู้ว่ายุ่งเรื่องอะไร”