บทที่ 224

ประตูรถของเธอล็อคอยู่!

มีเพียงแค่กระจกรถที่กั้นเขากับเธอเอาไว้ แต่ว่าเขากลับไม่สามารถสัมผัสเธอได้

บอดี้การ์ดคว้าค้อนไฟมาแล้วทุบกระจกหน้ารถให้แตกออกจากนั้นก็กระโดดเข้าไปในรถ

หลังจากเข้าไปในรถ บอดี้การ์ดก็ปลดล็อคระบบเซ็นทรัลล็อค

ฟูสือถิงเปิดประตูรถแล้วอุ้มฉินอันอันออกมาจากรถ

เธอไม่มีอาการบาดเจ็บภายนอกที่มองเห็นได้ แต่ว่าลมหายใจของเธอแผ่วเบามาก!

ราวกับกำลังตกอยู่ในอาการโคม่า

ไม่เช่นนั้นตอนที่บอดี้การ์ดทุบกระจกประตูเมื่อกี้ เธอก็น่าจะตื่นแล้ว

ที่โรงพยาบาล

หลังจากที่คุณหมอทำการตรวจฉินอันอันก็ได้กล่าวว่า “เธออยู่ในอาการโคม่าเนื่องจากขาดออกซิเจน แต่ว่าพวกคุณส่งเธอมาที่นี่ทันเวลา เธอจึงไม่มีปัญหาร้ายแรงอะไร กลับไปพักผ่อนดี ๆ พอตื่นขึ้นมาก็ไม่เป็นไรแล้ว”

ฟู่สือถิง “ทำไมเธอถึงขาดออกซิเจนได้? ผลตรวจเลือดไม่มีปัญหาอะไรจริง ๆใช่ไหม?”

“การตรวจเลือดของเธอแสดงให้เห็นว่าข้อมูลต่าง ๆ ค่อนข้างดี …ยกเว้นน้ำตาลในเลือดต่ำ และไม่มีปัญหาใหญ่อะไร” คุณหมอหยิบผลตรวจของเธอขึ้นมาดู จากนั้นก็ส่งให้ฟู่สือถิง

“แล้วทำไมเธอยังหมดสติอยู่? เธอจะตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่? ไม่จำเป็นต้องเข้ารับการรักษาจริง ๆ เหรอครับ?” ฟู่สือถิงมองใบหน้าซีดเซียวของเธอ รู้สึกว่าปัญหาไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น

เธอไม่ได้รับบาดเจ็บภายนอก แต่กลับหมดสติอยู่ในรถอีกทั้งยังล็อคประตูเอาไว้ด้วย

สิ่งนี้แสดงว่า…เธออาจได้รับบาดเจ็บภายใน

คุณหมอ “คุณฟู่ เธอน่าจะเหนื่อยเกินไปและหลับลึกเกินไปเท่านั้น ถึงได้ยังไม่ตื่น” กลัวว่าเขาไม่เชื่อ คุณหมอกล่าวต่อไปว่า “คุณดูรอยคล้ำใต้ตาของเธอสิ แล้วก็ดูเส้นเลือดในตาของเธอ”

ขณะที่พูด คุณหมอจึงเปิดเปลือกตาฉินอันอันให้ฟู่สือถิงดู

หลังจากฟู่สือถิงเห็นเส้นเลือดในดวงตาของเธอก็ถอนใจโล่งอก

ภาพที่เธอขับรถไปด้วยและง่วงนอนไปด้วยจนท้ายที่สุดก็นอนคว่ำหน้าลงบนพวงมาลัยรถปรากฎขึ้นในหัวของเขา

‘ช่วงนี้เธอไปอะไรนักหนา ไม่ได้นอนเลยงั้นเหรอ?’