บทที่ 259

นอนเฉย ๆ ก็ได้เงิน รับเงินแล้วก็แยกย้าย!

ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ เธอมีรายได้มากกว่าโสเภณีทั่วไป!

เสิ่นอวี๋กัดฟัน ร่างของเธอเย็นด้วยความโกรธ

“เขาสะกดคำว่าให้เกียรติเป็นหรือเปล่า?!” เสิ่นอวี๋ขว้างหนังสือการแพทย์ลงบนพื้น!

บอดี้การ์ดพูดหน้านิ่ง “หมอเสิ่น เขาให้เกียรติคุณมามากพอแล้ว ถ้าเขาไม่ให้เกียรติคุณ แม้แต่บาทเดียวคุณก็ไม่ได้หรอก”

“งั้นฉันก็มีค่าสำหรับเขามากสินะ!” เสิ่นอวี๋ตะโกนด้วยดวงตาสีแดง

“ถ้าคุณไม่มีค่า เขาคงไล่คุณไปนานแล้ว” บอดี้การ์ดพูดตรงไปตรงมา “คุณฉินไม่เคยขอเงินจากประธานสักบาท ไม่แค่นั้น คุณฉินยังเชื่อฟังมากอีกด้วย”

“นายหมายความว่าฉันขอมากเกินไปงั้นเหรอ?!”

บอดี้การ์ด “คุณก็ไปเอาใจคุณนายใหญ่ดีกว่า”

หลังจากที่บอดี้การ์ดพูดจบ เขาก็เดินออกจากห้องทำงาน

เสิ่นอวี๋ได้รับแรงบันดาลใจอย่างมาก!

เธอขู่ฟู่สือถิงให้มาเป็นแฟนของเธอ จึงทำให้เขารังเกียจ

ดังนั้นเธอไม่ควรกดดันเขามากเกินไป

บอดี้การ์ดพูดถูก!

เธอควรเริ่มจากคุณนายใหญ่!

โรงพยาบาล

หลังจากที่ฉินอันอันไข้ลดลง เธอก็รู้สึกสบายตัวมากขึ้น

หลังจากตื่นจากการหลับเป็นเวลานาน เธอมองไปยังสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยในห้องผู้ป่วย และมองข้างเตียงด้วยความระมัดระวังทันที

ฟู่สือถิงนั่งอยู่ที่นั่นและมองเธออย่างเงียบ ๆ

‘เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?’

‘แล้วฉันมาอยู่ที่โรงพยาบาลได้ยังไง?’

“ฉัน…” เมื่อเธออ้าปาก น้ำเสียงของเธอแหบแห้งมาก และเธอก็รู้สึกเจ็บจนน้ำตาไหล