บทที่ 266

คฤหาสน์สตาร์ริเวอร์

ฉินอันอันรีบกลับบ้าน จากหยุนจึงประหลาดใจเล็กน้อย

“อันอัน ลูกกินข้าวหรือยัง?”

“แม่เคยเห็นกล่องสีแดงเข้มที่บ้านไหม?” ฉินอันอันโยนกระเป๋าลงบนโซฟาแล้วเดินไปที่ห้องของเด็ก ๆ

“กล่องสีแดงเข้ม?” จางหยุนเดินตามเธอแล้วพึมพำ “แม่ไม่ได้สังเกต ทำไมเหรอ?”

“ฟู่สือถิงทำกล่องสีแดงเข้มหายค่ะ” ฉินอันอันพูดเร็ว “เขาดูกล้องวงจรปิดแล้วไม่เจอ แต่เสี่ยวหานไปหาหนูที่บ้านของเขาเมื่อไม่นานมานี้ และแฮกกล้องวงจรปิดของเขา ตวามน่าสงสัยจึงตกมาอยู่ที่เราค่ะ”

จางหยุนขมวดคิ้ว “เขาสงสัยว่าเสี่ยวหานเอาไปเหรอ?”

ฉินอันอันมองแม่ของเธอ “แม่ หนูรู้ว่าแม่ไม่เชื่อว่าเสี่ยวหานจะทำแบบนั้น หนูเองก็ไม่เชื่อเหมือนกัน แต่ เสี่ยวหานทำเรื่องนอกลู่นอกทางลับหลังเรามาตั้งกี่ครั้งแล้ว?”

จากหยุนถอนหายใจและไม่ได้ปฏิเสธ

“มันเป็นกล่องสีแดงเข้มใช่ไหม? ในนั้นมีอะไรสำคัญเหรอ?” จางหยุนพูดและเริ่มมองหามันด้วยในขณะเดียวกัน

“เขาบอกว่ามันสำคัญมาก” ฉินอันอันน้ำเสียงเคร่งขรึม

“ในเมื่อมันสำคัญ ทำไมไม่เก็บไว้ดี ๆ ล่ะ?” จางหยุนงง “ถ้าเสี่ยวหานสามารถเอาของสำคัญของเขามาได้ง่ายขนาดนี้ งั้นก็หมายความว่าสถานที่ที่เขาวางไว้จะต้องไม่ใช่ที่มิดชิด”

ฉินอันอันอธิบาย “บ้านของเขามีบอดี้การ์ดคอยเฝ้าทั้งวันทั้งคืน และมีกล้องวงจรปิดทั้งข้างในและนอกบ้าน”

เพราะการรักษาความปลอดภัยหลายชั้นไม่ว่าสิ่งของของเขาจะวางไว้ที่ไหนในบ้าน ปกติก็ไม่มีใครกล้าแตกต้องอยู่แล้ว

จางหยุนไม่ได้พูดอะไรอีก

แม่ค้นห้องของเด็ก ๆ อย่างละเอียด แต่ก็ไม่พบกล่องสีแดงเข้มเลย

ฉินอันอันเดินออกจากห้องและเริ่มค้นหาทุกซอกทุกมุมในบ้าน

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ก็ยังหาไม่เจอ

“อันอัน ถ้าเขาสงสัยพวกเราก็ให้เขามาหาเองสิ” จางหยุนเบื่อหน่ายกับการค้นหาจึงนั่งลงบนโซฟาเพื่อพักผ่อน

ฉินอันอันหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วเดินไปที่ระเบียงและโทรหาฟู่สือถิง

“ฉันไม่เจอกล่องที่คุณพูดถึงที่บ้านฉันเลย” เธอกล่าว “ตอนเย็น พอเด็ก ๆ กลับจากโรงเรียน ฉันจะลองถามดูอีกที”

ฟู่สือถิง “อืม”

“ฟู่สือถิง ถ้าคุณหาไม่เจอจะทำยังไง?” ความกังวลของฉินอันอันเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“ไม่มีอะไรหรอก” เขาไม่อยากให้เธอคิดมาก