บทที่ 265

ชื่อที่ขีดฆ่าพร้อมกับชื่อไมค์ยังมีชื่อของเสี่ยวหาน

เสี่ยวหานมาที่บ้านสองครั้ง แต่ทุกครั้งที่เขามา เขาจะอยู่แค่ในห้องรับแขกชั้นหนึ่งเท่านั้น

รุ่ยลาเคยขึ้นไปชั้นสองแล้ว

ตอนที่ทุกคนเจอเธอ เธอก็อยู่ชั้นสอง

แต่ดูแล้วเด็กคนนี้ไม่ค่อยฉลาด

ไม่อย่างนั้น วันนั้นเธอคงไม่กลัวจนร้องไห้ฟูมฟาย

เขาไม่ได้ขีดฆ่าชื่อของรุ่ยลา แต่ความสนใจของเขาตกไปอยู่ที่ชื่อของเสิ่นอวี๋

อาจจะเป็นเสิ่นอวี๋รึเปล่านะ?

แต่ทุกครั้งที่เสิ่นอวี๋มาหา ก็มีคนอยู่ที่บ้านตลอด

จริง ๆ แล้วเธอไม่มีโอกาสขึ้นไปหยิบของในห้องหนังสือของเขาเลย

ทำได้แค่รอกล้องวงจรปิดเท่านั้น

คืนนั้นเขาตรวจสอบกล้องวงจรปิดในห้องมอนิเตอร์โดยไม่กะพริบตา

วันที่เขาพาฉินอันอันไปที่บ้าน ระบบกล้องวงจรปิดถูกรบกวนและหยุดทำงานเป็นเวลาสามชั่วโมง

ตอนนี้ ตราบใดที่ยืนยันได้ว่ากล้องวงจรปิดในเวลาอื่นเป็นปกติหรือไม่ และมีใครบุกรุกเข้ามาหรือไม่ ก็จะรู้ว่าปัญหาอยู่ที่ไหน

กลับถึงห้องนอน เขาก็นอนไม่หลับ

ก่อนที่จะหาของเจอ หัวใจก็รู้สึกราวกับแหลกสลายเป็นชิ้น ๆ

ถ้าเขาสามารถเผชิญกับเรื่องเลวร้ายด้วยตัวเองแบบนั้นได้ เขาคงไม่หย่ากับฉินอันอัน

ตอนเที่ยง

บอดี้การ์ดหลายสิบคนตรวจสอบภาพจากกล้องวงจรปิดทั้งหมดตั้งแต่เดือนที่ผ่านมา

“ประธานครับ เราได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดที่ประตูห้องหนังสือของคุณแล้ว ไม่มีใครเข้าออกเลยนอกจากคุณกับป้าจางครับ” บอดี้การ์ดรายงาน “ทุกครั้งที่ป้าจางออกมา เธอจะถือแค่เครื่องมือทำความสะอาด ไม่มีอย่างอื่นเลยครับ”

เปลือกตาของฟู่สือถิงปิดลงด้วยความสิ้นหวัง

เขาไม่เคยสงสัยในตัวป้าจางเลย

ป้าจางทำงานกับเขามาหลายปี ทั้งทุ่มเทและจงรักภักดีมาโดยตลอด

ถ้าป้าจางมีเจตนาอื่น เธอคงทรยศเขาไปนานแล้ว