บทที่ 264

เขาวางไว้ยี่สิบปีไม่เคยมีปัญหา

แต่ทำไมตอนนี้มันหายไปล่ะ?!

หลังจากที่เขารู้ว่ากล่องหายไป เขาก็หยิบหนังสือทุกเล่มออกจากชั้นที่สาม

เนื่องจากชั้นวางหนังสือยึดติดกับผนัง มันจึงไม่มีทางหล่นเข้าไปในช่องว่าง

สักครู่หนึ่ง เขาก็ย้ายหนังสือทั้งหมดบนชั้นไปวางที่พื้น

หลังจากที่ชั้นหนังสือว่างเปล่า เขาก็ค้นในกองหนังสืออีกครั้ง!

ไม่มีเลย!

ดวงตาของเขาแดงก่ำ และมีเจตนาฆ่าอย่างรุนแรง!

‘ฝีมือใคร?!’

ใครเข้ามาในห้องหนังสือแล้วเอาของของเขาไป?!

เขาจำได้เลือนรางว่าเขาเพิ่งเห็นกล่องเมื่อไม่นานมานี้

ประมาณหนึ่งเดือนก่อน?

เขากดโทรหาห้องระบบวงจรปิด “ดึงข้อมูลกล้องวงจรปิดตั้งแต่เดือนที่แล้วมาที! มีคนเข้ามาในห้องหนังสือของฉัน!”

บอดี้การ์ดตกใจมากจนไม่กล้าหายใจ “ครับ! ผมจะดึงข้อมูลกล้องวงจรปิดเดี๋ยวนี้!”

“ระดมบุคลากรทั้งหมดที่มีอยู่และตรวจสอบกล้องวงจรปิด!” เขาพูดน้ำเสียงเคร่งขรึม

“ครับ!”

ป้าจางพาอิ๋นอิ๋นจากสวนหลังบ้านกลับไปที่ห้องนั่งเล่น เมื่อเธอเห็นใบหน้าที่มืดมนและเย็นชาของฟู่สือถิง เธอก็ตึงเครียด

“คุณผู้ชาย เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?”

ฟู่สือถิง “มีคนเอาบางอย่างไปจากห้องหนังสือของผม”

สีหน้าของป้าจางเปลี่ยนไป เธอตกใจมากจนพูดอะไรไม่ออก

“ป้าจางช่วยทำรายชื่อคนที่เคยเข้ามาในบ้านตั้งแต่เดือนที่ผ่านมาให้ผมโดยเร็วที่สุด!” หลังจากที่ฟู่สือถิงสั่งป้าจางแล้ว เขาก็จูงมืออิ๋นอิ๋นกลับไปที่ห้อง

อิ๋นอิ๋นเองยังรู้สึกกลัวเล็กน้อย

หลังจากกลับมาที่ห้อง ฟู่สือถิงก็จับมือเธอแล้วถามเธอว่า “อิ๋นอิ๋น เธอเคยเข้าไปในห้องหนังสือของพี่ไหม?”

อิ๋นอิ๋นส่ายหน้าท่าทางหวาดกลัว

“ไม่เป็นไร พี่แค่ถามเฉย ๆ”