บทที่ 274

ได้ยินเสียงโกรธเกรี้ยวที่ฟังดูร้อนอกร้อนใจของหวังหว่านจือแล้ว ฉินอันอันยิ่งมีความสุขมากขึ้น

“คุณคิดจะจัดการกับฉันยังไงเหรอ?” ฉินอันอันยั่วโมโห “น้องชายคุณทำผิดกฎหมาย ถึงคุณไม่ได้ชี้นิ้วสั่งก็ต้องเป็นคนคอยยุยง ไม่ว่ายังไงเงินที่น้องชายคุณกวาดไป คุณเองก็ได้ใช้ด้วยไม่น้อย! กล้าดียังไงถึงโทรมาหาฉัน?”

หวังหว่านจือเอ่ยปาก “ลูกสาวของฉันฉินเขอเข่อถูกเธอฆ่า! ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีกับเธอเลย!”

“โอ้…คนในครอบครัวคุณมีใครตายอีกบ้าง? โทษฉันให้หมดเลยสิ!” ฉินอันอันประชดประชัน “คุณคิดว่าฉันยังเป็นคนที่คุณจะรังแกยังไงก็ได้เหมือนเมื่อก่อนใช่ไหม? หวังหว่านจือ ห้าปีก่อนคุณไม่ได้เหยียบย่ำฉันให้จมดิน ก็เท่ากับคุณพลาดโอกาสสุดท้ายไปแล้ว!”

เสียงของเธอเย็นชาและดุร้าย!

เปลี่ยนไปจากฉินอันอันเมื่อห้าปีก่อนคนนั้นราวกับคนละคน!

หวังหว่านจือวางสายด้วยความโกรธ

เธอไม่มีทางยอมแพ้แน่!

เธอจองเที่ยวบินแล้วตัดสินใจกลับประเทศเอทันที

……

ข่าวภาคเที่ยง

- ฉินกรุ๊ปทะยานสู่สองพันล้าน? ห้าปีหลังจากอดีตผู้อำนวยหวัง ผู้อำนวยการฝ่ายการเงินหอบเงินก้อนนั้นหนีไป ตำรวจจับกุมเขาได้ที่สนามบินเช้าวันนี้!

หลังจากเห็นข่าว ไมค์ก็เปิดประตูห้องทำงานของฉินอันอันเข้ามา

“ข่าวใหญ่ขนาดนี้เธอกลับไม่บอกฉัน!” ไมค์พูดอย่างตื่นเต้น “บริษัทของพวกเราจะมีราคามูลค่าสุทธิเพิ่มขึ้นเป็นสองพันล้าน!”

ฉินอันอันยกแก้วขึ้นมาแล้วดื่มน้ำ “แค่ดูข่าวไปก็พอแล้ว ทำไมต้องจริงจังด้วย? ถ้าเขาไม่ได้ใช้เงินจนหมด จะถูกหลอกให้กลับประเทศไหมล่ะ?”

“ฉินอันอัน เธอเสียเงินสองพันล้านไปเปล่า ๆ คิดไม่ถึงว่าจะมีหน้ามานั่งดื่มชาอย่างสงบแบบนี้ได้อีก"

“คนที่สูญเสียเงินสองพันล้านคือพ่อฉันต่างหาก ไม่ใช่ฉันเสียหน่อย” ฉินอันอันแก้ไขคำพูดเขาให้ถูก “คนเราต้องรับผลของการเลือกทางที่ผิดของตนเอง นี่คือราคาที่เขาต้องจ่ายสำหรับการไปแต่งงานกับหวังหว่านจือ”

ไมค์ “คืนนี้เราไปฉลองกันไหม?”

“ตกลง!” มุมปากของฉินอันอันโค้งขึ้น “นายเชิญแขกได้เลย”

“โอเค” ไมค์ใช้นิ้วเกี่ยวปลายผมของเธอขึ้นอย่างมีความสุขแล้วพูดกับเธอด้วยใบหน้าเขินอายว่า “ฉันเชิญโจวจื่ออี้มาได้ไหม?”

รอยยิ้มบนใบหน้าของฉินอันอันแข็งค้าง “นายกับโจวจื่ออี้…”