บทที่ 275

เหมือนกับว่าเขาเกิดมาเพื่อเวที

ขอเพียงเขายืนอยู่บนเวที ถึงแม้จะไม่ทำอะไรเลยก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนจิตใจผ่อนคลายและมีความสุข

ช่วงเย็น

ฉินอันอันขับรถพาเว่ยเจินไปที่อยู่ของงานปาร์ตี้ที่ไมค์จัด

เมื่อมาถึงโรงแรม ทั้งสองคนลงจากรถ

“พี่เว่ย คนที่เชิญมาคืนนี้ทั้งหมดเป็นเพื่อนของฉันและเพื่อนของไมค์ พี่ไม่ต้องเกร็งนะ” ฉินอันอันเอ่ยปาก “หลัก ๆ แล้วงานคืนนี้จัดขึ้นเพื่อฉลองที่หวังฉีเทียนถูกจับ เรื่องนี้ถือเป็นปมในใจฉันเลย”

“ฉันรู้ เคยได้ยินเธอบอกมาก่อน” เว่ยเจินมองหน้าเธอแล้วยิ้มพร้อมกับพูดว่า “ฉันรู้สึกได้อย่างชัดเจนเลยว่าวันนี้เธอดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ”

ทั้งสองเข้ามาในโรงแรมและมาถึงห้องจัดเลี้ยงที่ไมค์แจ้ง

ทันทีที่เธอเข้าไปในห้องจัดเลี้ยง รอยยิ้มบนหน้าของเธอก็หายไปทันที

อะไรกัน?!

ทำไมมีคนแปลกหน้าเยอะขนาดนี้?

มาผิดที่หรือเปล่านะ?

แต่แล้ว…เธอมองเห็นผมสีทองของไมค์อย่างชัดเจน

ไมค์เห็นฉินอันอันมาแล้ว เขาจึงก้าวยาว ๆ มาหา

“อันอัน เธอมาแล้ว! พี่เว่ยจิน คุณก็มาด้วย!”

ฉินอันอันดึงไมค์เดินไปถึงนอกประตูห้องจัดเลี้ยง แล้วถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้น!

“คืออย่างนี้…ตอนที่ฉันเชิญโจวจื่ออี้ จื่ออี้บอกว่าบริษัทพวกเขาจะมีงานเลี้ยงอาหารค่ำกันคืนนี้ บวกกับห้องจัดเลี้ยงค่อนข้างใหญ่ เลยบอกว่าพวกเรามาร่วมทานอาหารด้วยกันได้…แบบนี้ช่วยประหยัดเงินได้มากไม่ใช่เหรอ?” ดวงตาของไมค์ส่องประกายความเฉลียวฉลาด

แต่ดวงตาของฉินอันอันกลับกำลังลุกเป็นไฟ!

วันนี้เธออารมณ์ดีขนาดนี้ แล้วจะยังลังเลไม่อยากจ่ายเงินค่าอาหารงั้นเหรอ?

“เธอวางใจได้! ปกติแล้วฟู่สือถิงจะไม่มาร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำของเอสทีกรุ๊ปหรอก” ไมค์อธิบาย “บริษัทของพวกเขาจะทานมื้อเย็นร่วมกันทุก ๆ ครึ่งเดือน ฟู่สือถิงจะมาทุกครั้งได้ยังไง? ตามที่จื่ออี้บอก ฟู่สือถิงจะโผล่หน้ามาแค่งานเลี้ยงอาหารค่ำช่วงวันหยุดเท่านั้น… เธอดูสิ! วันนี้ไม่ใช่วันหยุด เขาไม่มาหรอก! ฉันสาบานเลย!”