บทที่ 309

หลังจากที่หวังหว่านจือออกมา เธอก็เข้ามาขวางหน้าหวังหว่านจือเอาไว้

“รายต่อไปคือคุณ” วันนี้ฉินอันอันแต่งหน้าบาง ๆ สีหน้าและหน้าตาของเธอดูดี

ภายใต้ใบหน้าที่สงบนิ่งของเธอ คลื่นใต้น้ำของความเกลียดชังไม่เคยลดลง

“เอาล่ะ! ฉันไม่มีลูกสาวแล้ว น้องชายก็ไม่มีแล้วเช่นกัน ฉินอันอัน พวกเรามาคอยดูกัน!” ครั้งที่แล้วหวังหว่านจือถูกเธอโจมตีจนได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะที่ร้านกาแฟ ในใจก็เดือดดาลไปด้วยความโกรธ

ถ้าหากตอนนั้นฟู่สือถิงไม่ออกหน้า เธอไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด!

ฉินอันอันขึ้นรถด้วยสีหน้าเฉยเมยแล้วรัดเข็มขัดนิรภัย

ไมค์คลายฝาขวดน้ำแล้วส่งให้เธอ “ฟู่สือถิงกำลังสืบหาหมอของจิ้นซือเหนียน ฉันเดาว่าเขาคิดจะทิ้งเสิ่นอวี๋ ผู้ชายคนนี้จิตใจโหดร้ายมาก! เสิ่นอวี๋ตั้งท้องลูกของเขาอยู่นะ!”

ฉินอันอันรับน้ำมาแล้วดื่ม

ของเหลวเย็นผ่านตามลำคอเข้าสู่ร่างกายให้ความรู้สึกสดชื่น

“ปล่อยเขาสืบไป!” ประกายไม่แยแสฉายในดวงตาของเธอ

ดูสิว่าเขาจะเจออะไรเล็ดลอดออกมาบ้าง!

จิ้นซือเหนียนและสมาชิกครอบครัวคนอื่น ๆ สัญญากับเธอไว้แล้วว่าจะเก็บเป็นความลับอย่างเคร่งครัด

ที่อยู่ตอนนี้ของพวกเขาก็ค่อนข้างลึกลับซับซ้อนเช่นกัน

เกรงว่าตอนนี้แม้แต่ที่อยู่ของจิ้นซือเหนียน ฟู่สือถิงก็ยังจะหาไม่เจอเลยด้วยซ้ำ

……

วันหยุดสุดสัปดาห์

วันเกิดแม่เฒ่าฟู่

เนื่องจากเสิ่นอวี๋ตั้งท้องทายาทของตระกูลฟู่ ดังนั้นแม่เฒ่าฟู่จึงตื่นเต้นเป็นพิเศษ

เธอเชิญเหล่าญาติพี่น้องและเพื่อนฝูงของตระกูลฟู่มาร่วมฉลองในคืนนี้

เสิ่นอวี๋ส่งข้อความเตือนเขาแต่เช้า

ทว่าเขาก็ยังไปถึงห้องจัดเลี้ยงตามเวลา

หลังจากพิธีกรบนเวทีเปิดงานแล้ว ได้เชิญแม่เฒ่าฟู่ขึ้นไปเวที

มือข้างหนึ่งของแม่เฒ่าฟู่จับมือของเสิ่นอวี๋ อีกข้างจับมือของฟู่สือถิงไว้แน่น