บทที่ 316

ที่ตระกูลฟู่

ฟู่สือถิงยังไม่ได้นอนทั้งคืน

ตามเหตุผลแล้ว ไอคิวของอิ๋นอิ๋นสูงกว่าเมื่อก่อน และยังสามารถจำหมายเลขโทรศัพท์มือถือของเขาได้ ไม่ถึงขนาดซ่อนตัวอยู่ข้างนอกคนเดียวตลอดทั้งคืน

เมื่อคืนเขาได้จัดเตรียมกำลังคนเพื่อปฏิบัติหน้าที่ในหมู่บ้านคฤหาสน์สตาร์ริเวอร์

ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีการตอบสนองจากที่นั่น

แสดงว่าพวกเขาไม่เจออิ๋นอิ๋น

ตอนนี้อุณหภูมิสูงกว่าช่วงเทศกาลตรุษจีนมาก แต่การนอนบนถนนจะทำให้เธอหนาวจนแข็งอย่างแน่นอน

‘เธอไปซ่อนอยู่ที่ไหน?’

‘จะมีใครใจดีจะพาเธอไปค้างคืนไหม?’

เขาได้แต่โทษตัวเอง

ตอนผ่าตัดครั้งแรก เธอหนีออกจากบ้าน

เขาคิดว่าตอนนี้เธอฉลาดและมีความสามารถมากกว่าเมื่อก่อน

เขาอธิบายเหตุผลของการผ่าตัดให้เธอฟังหลายต่อหลายครั้ง และเขาคิดว่าเธอจะเข้าใจ

ใครจะคิดว่าเธอยังต่อต้านได้ขนาดนี้

ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ เขาอาจจะไม่บังคับให้เธอเข้ารับการผ่าตัดมากเกินไป

แต่เขาไม่อยากให้เธอเป็นคนโง่ไปตลอดชีวิต!

ถ้าเกิดเขาเสียชีวิตต่อหน้าเธอล่ะ?

ถ้าเขาตายไปใครจะปกป้องเธอ?

เขาทนไม่ได้ที่จะปล่อยให้เธอถูกรังแก

แค่เขาจินตนาการภาพในใจ เขาก็รับไม่ได้แล้ว

ในโลกภายในใจของเขา ผู้คนในโลกนี้แบ่งออกเป็นสองประเภท

ประเภทแรกคือคนปกติ และประเภทที่สองคือเขาและอิ๋นอิ๋น

เขาขับรถไปที่หมู่บ้านคฤหาสน์สตาร์ริเวอร์ และค้นหาทุกมุมของหมู่บ้านอีกครั้ง

หลังจากนั้นเขาได้ไปที่ห้องวงจรปิดของชุมชนเพื่อตรวจสอบบันทึกการเข้าออกของรถแต่ละคัน

เวลาบ่ายสอง

ดวงตาของเขาเป็นสีแดงเมื่อเขาเห็นรถแลนด์โรเวอร์ที่คุ้นเคยขับรถออกจากโรงรถใต้ดินบนหน้าจอวงจรปิด

เขาคลิกเมาส์และหยุดหน้าจอชั่วคราว

“...นี่มันรถขอฉินอันอันไม่ใช่เหรอ?” เขาพึมพำกับตัวเองและดูเวลาที่แสดงบนกล้องวงจรปิด “เธอไปทำอะไรตอนสี่ทุ่มครึ่ง?”