บทที่ 317

ฟู่สือถิงกระโดดยืนขึ้นจากเก้าอี้!

‘อิ๋นอิ๋นอยู่โรงพยาบาลงั้นเหรอ?!’

‘ใครพาเธอไปโรงพยาบาล?’

‘ทำไมถึงไม่แจ้งให้เขารู้ก่อนทำการผ่าตัด?’

“ใครพาอิ๋นอิ๋นไปโรงพยาบาล? ตอนนี้เธออยู่โรงพยาบาลไหน?!” ฟู่สือถิงจับโทรศัพท์ไว้แน่นแล้วเดินออกจากห้องวงจรปิด!

“ขอโทษค่ะ ฉันไม่ทราบเรื่องแน่ชัด ที่นี่คือโรงพยาบาลตี้ซานค่ะ” เสียงผู้หญิงแปลกหน้าพูดจบก็วางสายโทรศัพท์ทันที

‘โรงพยาบาลตี้ซาน!’

‘โรงพยาบาลตี้ซานอีกแล้ว!’

‘เสิ่นอวี๋วางแผนจะทำการผ่าตัดอิ๋นอิ๋นที่โรงพยาบาลกลางนี่!’

‘แสดงว่าเสิ่นอวี๋รู้มาก่อนแล้วว่าอิ๋นอิ๋นอยู่โรงพยาบาลตี้ซาน ดังนั้นเธอจึงไปที่โรงพยาบาลตี้ซาน’

‘ใครพาอิ๋นอิ๋นไปโรงพยาบาลตี้ซาน?’

‘ฉินอันอันเหรอ?’

แต่เมื่อคืนวานเขาไปตามหาเธอที่บ้านแล้ว และอิ๋นอิ๋นก็ไม่ได้อยู่ที่บ้านของเธอด้วย!

แม้ว่าอิ๋นอิ๋นจะค่อนข้างเอาแต่ใจ แต่เธอก็เชื่อฟังเขามาก

เป็นไปไม่ได้ที่เมื่อได้ยินเสียงของเขาแล้วจะไม่โต้ตอบ

จิตใจของเขาว้าวุ่น!

‘ตอนนี้อย่างอื่นเอาไว้ก่อน’

‘ตราบใดที่อิ๋นอิ๋นไม่เป็นอะไรก็พอแล้ว’

……

สองชั่วโมงต่อมา

ฟู่สือถิงได้เจออิ๋นอิ๋นที่โรงพยาบาลตี้ซานหลังจากผ่าตัดเสร็จ

ศีรษะของเธอถูกพันด้วยผ้าก๊อซหนา ตาของเธอปิดอยู่ ดูคล้ายกำลังหลับ

“เธอเป็นยังไงบ้าง?” ฟู่สือถิงถามอย่างกังวล

เสิ่นอวี๋ยิ้มและตอบ “ค่อนข้างดีเลยค่ะ ฉันคุยกับเธอตลอดระหว่างการผ่าตัด เธอมีสติมาก”

เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเสิ่นอวี๋ ฟู่สือถิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แต่มีเรื่องสงสัยมากมาย!

“เสิ่นอวี๋ ทำไมคุณไม่บอกให้ผมก่อน?”

“ฉันขอโทษค่ะ! ตอนนั้นฉันยุ่งมากและต้องไปรับของจากโรงพยาบาลกลางเยอะมาก จนฉันเข้าห้องผ้าตัดแล้วถึงนึกได้!” เสิ่นอวี๋สีหน้าไร้เดียงสา