บทที่ 318

เขากดโทรหาเธออีกครั้ง!

สิ่งที่ตอบสนองต่อเขายังคงเป็นเสียงตอบรับจากระบบฝากข้อความ

เขาแทบไม่เชื่อหู!

ฉินอันอันกล้าตัดสายเขาได้ยังไง?

หรือโทรศัพท์ของเธอปิดเครื่องอยู่?

เขาหาเบอร์โทรของไมค์ และกดโทรออก

พวกเขาทั้งสองอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน เป็นหุ้นส่วนในบริษัท และอยู่ด้วยกันเกือบวันละยี่สิบสี่ชั่วโมง

เมื่อไมค์เห็นสายเรียกเข้าของฟู่สือถิงก็รู้สึกสับสน

‘เขาโทรมาทำไม?’

‘พวกเราสนิทกันเหรอ?’

เขาเห็นฉินอันอันนอนอยู่บนเตียงสีขาวขนาดใหญ่จากหางตา...

จู่ ๆ ก็นึกขึ้นได้

ไมค์รับโทรศัพท์ และก่อนที่เขาจะได้พูด เสียงของฟู่สือถิงก็ดังขึ้น “ผมขอสายฉินอันอันหน่อย!”

ไมค์เต็มไปด้วยคำถาม

‘น้ำเสียงดุขนาดนี้ ไปกินรังแตนมารึไง?’

“ฉินอันอันกำลังหลับอยู่! คุณมีเรื่องอะไรหรือเปล่า?” ไมค์มองใบหน้าที่หลับใหลของฉินอันอันและไม่กล้าเสียงดังใส่ฟู่สือถิง

เธอมาถึงเมื่อสามชั่วโมงที่แล้ว ไม่พูดไม่จา และทิ้งตัวหลับไป

เดิมทีไมค์ต้องการออกไปก่อน แต่เมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้นำอะไรติดตัวไปด้วย เลยทำได้แค่รออยู่ที่นี่เท่านั้น

“ปลุกเธอสิ! ผมมีเรื่องจะคุยกับเธอ!” น้ำเสียงของฟู่สือถิงนั้นหนักแน่นและเอาแต่ใจ จนไม่มีช่องว่างให้อีกฝ่ายแสดงความคิดเห็น

เมื่อคืนอิ๋นอิ๋นหายตัวไปในหมู่บ้านสตาร์ริเวอร์ ฉินอันอันขับรถออกจากหมู่บ้านกลางดึก หลังจากนั้นอิ๋นอิ๋นก็ถูกส่งไปที่โรงพยาบาลตี้ซาน

ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ กล้องวงจรปิดสำคัญหลายจุดในโรงพยาบาลตี้ซานถูกทำลาย

เขาเกลียดการโดนหลอกที่สุด!