บทที่ 333

ในห้อง ภายใต้ความช่วยเหลือของป้าจาง อิ๋นอิ๋นจัดโต๊ะหนังสืออย่างตั้งใจ

ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง ในใจรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก

หลายวันที่ผ่านมา ทุกครั้งที่อิ๋นอิ๋นบอกเขาว่ารู้สึกเวียนหัวและไม่สบาย เขาก็เอาแต่บอกให้เธอพักผ่อนมาก ๆ

คิดไม่ถึงเลยว่าที่เธอเวียนหัวและไม่สบายเนื่องมาจากการกินยานอนหลับ

ถ้าฉินอันอันไม่พาเธอไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาล ก็ไม่รู้ว่าเธอต้องกินยานอนหลับไปอีกนานแค่ไหน

เขารู้สึกขอบคุณฉินอันอันมาก แต่ไม่รู้ว่าจะพูดขอบคุณออกมาอย่างไรดี

……

ในวันรุ่งขึ้น

ตอนเช้าตรู่

ป้าจางปรากฏตัวที่ประตูบ้านฉินอันอัน

ฉินอันอันประหลาดใจมากแล้วรีบเชิญป้าจางเข้ามาในบ้านอย่างรวดเร็ว

“อันอัน ขอโทษที่ถือวิสาสะมารบกวนคุณ” ป้าจางยื่นกล่องสองกล่องให้เธอ “นี่คือผักดองที่ดิฉันทำ เมื่อก่อนคุณชอบทานมาก ดังนั้นดิฉันเลยเอามาให้คุณด้วย”

“ขอบคุณค่ะ! ป้าจางมาแต่เช้าขนาดนี้ มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ?” ฉินอันอันเทน้ำอุ่นให้เธอ

ป้าจางดูระมัดระวังเล็กน้อย “ที่จริงคุณผู้ชายเป็นคนให้ฉันมากล่าวขอบคุณที่คุณพาอิ๋นอิ๋นไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาลเมื่อวานนี้ค่ะ ไม่อย่างนั้นผลที่ตามมาคงสุดที่จะรับได้”

รอยยิ้มบนใบหน้าฉินอันอันหายไป

“อันอัน คุณไม่รู้ว่าเรื่องนี้น่ากลัวแค่ไหน” ป้าจางยังคงหวาดผวาอยู่ “เสิ่นอวี๋บอกว่าเธออธิบายกับป้าหงแล้วว่าให้อิ๋นอิ๋นกินยาแค่สามวันเท่านั้น แต่ป้าหงบอกว่าเสิ่นอวี๋ไม่เคยอธิบายกับเธอเลย ป้าหงดึงดิฉันไปร้องห่มร้องไห้ปรับทุกข์ด้วยทั้งคืน… ดิฉันยิ่งเต็มใจเชื่อป้าหง เพราะไม่ว่ายังไงเธอก็ดูแลอิ๋นอิ๋นมายี่สิบกว่าปีแล้ว ไม่มีทางทำร้ายอิ๋นอิ๋นได้หรอกค่ะ”

ฉินอันอันจับประเด็นสำคัญได้แล้ว “ป้าหงดูแลอิ๋นอิ๋นมายี่สิบกว่าปีแล้วงั้นเหรอคะ? เท่ากับว่าอิ๋นอิ๋นอยู่ตระกูลฟู่มายี่สิบกว่าปีแล้วงั้นเหรอ?”

ป้าจาง “น่าจะใช่ค่ะ! ป้าหงบอกกับดิฉันเพียงแค่อิ๋นอิ๋นน่าสงสารมาก แล้วไม่ยอมเปิดเผยเรื่องอื่น ๆ กับดิฉันอีก”

ฉินอันอันจำได้ว่าตอนนั้นที่เธอบีบบังคับถามฟู่สือถิง เขาก็ไม่ยอมปริปาก

“คิดไม่ถึงเลยว่าเสิ่นอวี๋จะเจ้าเล่ห์ขนาดนี้” ทันใดนั้นป้าจางก็ถ่ายถอนใจอย่างเป็นกังวล “คุณผู้ชายกำลังจะหมั้นกับเธอแล้ว ฉันกังวลจริง ๆ ว่า เธอจะไม่ใช่คนดี”