บทที่ 334

ห้าวันต่อมา

เอสทีกรุ๊ป

ฟู่สือถิงมาถึงบริษัทตอนสิบโมงเช้าตามปกติ

“ประธาน พรุ่งนี้คุณจะหมั้นแล้ว ทำไมวันนี้ไม่พักผ่อนไปก่อนล่ะครับ?” โจวจื่ออี้ทักทายเขา

“ไม่จำเป็น” เขาผลักประตูห้องทำงานแล้วเดินเข้าไป

โจวจื่ออี้ตามเขาเข้าไป

“ประธานครับ ผมได้ยินไมค์พูดว่า พวกเขาบรรลุข้อตกลงกับบริษัทบอลคอร์ปอเรชั่น ให้บอลคอร์ปอเรชั่นเข้ามาเปิดบริษัทใหม่แล้วผลิตเลนส์คุณภาพสูงให้พวกเขาแล้ว”

ฟู่สือถิง “ถ้าฉันจำไม่ผิด ดูเหมือนว่าบอลคอร์ปอเรชั่นจะร่วมมือกับบริษัทเอเอ็นเทคโนโลยีด้วยใช่ไหม?”

“ใช่ครับ ที่จริงนี่ยังเป็นคำอธิบายทางอ้อมด้วยว่า ฉินอันอันกับเจ้าของบอลคอร์ปอเรชั่นมีความสัมพันธ์อันดีเป็นพิเศษ ไม่อย่างนั้นเจ้าตัวคงไม่มีความจำเป็นต้องมาที่ประเทศเอแล้วเปิดบริษัทใหม่ให้เธอโดยเฉพาะแน่” โจวจื่ออี้วิเคราะห์ต่อว่า “ผมทำการตรวจสอบเจ้าของบริษัทแล้ว พบเรื่องที่น่าสนใจเรื่องหนึ่ง”

“เรื่องอะไร?” ฟู่สือถิงรู้สึกอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาแล้ว

“เจ้าของคนปัจจุบันของบริษัทบอลคอร์เปอเรชั่นเป็นทายาทของลูกพี่ลูกน้องศาสตราจารย์หูชิง” โจวจื่ออี้ใช้เวลาอยู่หลายวันถึงได้ค้นพบความสัมพันธ์นี้ “ดังนั้นความสำเร็จของบริษัทเอเอ็นเทคโนโลยีจึงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และเป็นผลมาจากการพยายามร่วมกันของหลายฝ่าย”

ฟู่สือถิงขมวดคิ้ว

ศาสตราจารย์หูชิงมีลูกศิษย์มากมาย แต่ทายาทของลูกพี่ลูกน้องกลับรู้จักกับฉินอันอันอย่างนั้นหรือ?

ศาสตราจารย์หูชิงแนะนำให้รู้จักกันเป็นพิเศษหรือว่าเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ?

“ดังนั้นปัญหาต่อไปที่ฉินกรุ๊ปต้องเผชิญไม่ใช่ปัญหาคุณภาพของสินค้าแล้ว แต่เป็นเสียงวิพากษ์วิจารณ์และยอดขาย” โจวจื่ออี้กล่าวต่อ “ผมแนะนำให้ไมค์ติดต่อบริษัทการตลาดมืออาชีพ แต่เขาบอกว่าฉินอันอันไม่เห็นด้วย ฉินอันอันยืนกรานให้คุณภาพมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอมา…”

เขาเงยหน้าขึ้นแล้วมองไปทางผู้ช่วยของตัวเอง “นายรายงานฉันเรื่องของฉินกรุ๊ปทำไม? นายเป็นพนักงานของใครกันแน่?”

โจวจื่ออี้ถึงกับอึ้งไป

‘แล้วใครกันล่ะที่เพิ่งฟังอย่างเพลิดเพลินเมื่อกี้?’

ฟู่สือถิงระงับสีหน้าและท่าทางเอาไว้ ก่อนเปิดคอมพิวเตอร์ ริมฝีปากบางขยับ “ฉันกับฉินอันอันเราจบกันแล้ว จากนี้เรื่องของเธอ พวกนายเอาไปซุบซิบกันเองได้ ไม่ต้องมารายงานฉันอีก”

“ครับ ประธาน”

โจวจื่ออี้ออกมาจากห้องทำงานประธานแล้วบังเอิญเจอกับเซิ่งเป่ย

“พี่เป่ย เมื่อกี้ประธานบอกว่าเขากับฉินอันอันจบกันแล้ว” โจวจื่ออี้ซุบซิบเรื่องนี้ให้เซิ่งเป่ยฟัง “ทำให้ผมนึกถึงคำว่า ‘ปากแข็ง’ ขึ้นมาเลย”