บทที่ 346

‘เคยมีความจริงจากปากของเธอบ้างไหม?’

‘เธอระแวงเขา หรือเธอเห็นเขาเป็นศัตรูกันแน่?’

‘ถ้าระแวง ทำไมถึงต้องระแวงล่ะ?’

‘เธอกลัวอะไร?’

‘ถ้าเห็นเขาเป็นศัตรู งั้นก็ยิ่งเข้าใจยากขึ้นไปอีก!’

‘เขาไม่เคยทำอะไรให้เธอเสียใจ! ทำไมเธอถึงเห็นเขาเป็นศัตรูล่ะ?’

ระหว่างทางกลับบ้าน เขาขมวดคิ้วแน่น

หลังจากถึงบ้าน ป้าหงก็พาอิ๋นอิ๋นไปพักผ่อน

หลังจากที่ฟู่สือถิงรับโทรศัพท์ เขาก็ขับรถออกไป

ที่ไนท์บาร์สุดหรู

เมื่อเซิ่งเป่ยเห็นฟู่สือถิงกำลังมา จึงจูงเขาไปนั่งที่โซฟาทันที

“สือถิง วันนี้ไม่เจอนายทั้งวันเลยนะ หายไปไหนมา?” เซิ่งเป่ยหยิบแก้วไวน์มาแล้วเติมไวน์ให้เขา

“ฉันไปหาจิ้นซือเหนียนมา” เขาหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาจิบ “พวกนายคงเดาไม่ออกแน่ว่าใครเป็นคนผ่าตัดให้เขา”

ทุกคนมองไปที่ฟู่สือถิง และรอคำพูดต่อไปของเขา

แต่เขาไม่ได้พูดรายละเอียดอะไรออกมาอีก

“ฉันแย่กับฉินอันอันมากใช่ไหม?” เขาขมวดคิ้วและดื่มไวน์จนหมดแก้ว “เธอเป็นคนยื่นข้อเสนอหย่า ไม่ว่าฉันจะพยายามเกลี้ยกล่อมให้เธออยู่ต่อยังไง เธอก็ยังยืนกรานที่จะเลิกกับฉัน หลังจากหย่า เธอสร้างบริษัทของเธอขึ้นมาใหม่ ส่วนฉันก็ใช้ชีวิตของฉัน พอฉันเห็นเธอลำบาก ฉันก็พยายามช่วยเธออย่างเต็มที่ เธอต้องการตัดขาดฉัน ขีดเส้นอย่างชัดเจน และบอกให้ฉันอยู่กับเสิ่นอวี๋ ฉันก็เชื่อฟังเธอนะ...แต่สุดท้ายทำไมเธอถึงได้เกลียดฉันขนาดนี้?”

ฟังจากน้ำเสียงของเขา เขาเมาแล้ว

เห็นได้ชัดว่าเสิ่นอวี๋คือผู้หญิงคนปัจจุบันของเขา แต่ผู้หญิงที่เขาคิดถึงเต็มหัวใจกลับเป็นฉินอันอัน

ยิ่งตอนนี้เป็นเพราะฉินอันอัน เขาถึงได้หน้านิ้วคิ้วขมวดได้แต่ดื่มดื่มเพื่อกลบความเศร้าโศก

“สือถิง นายทำให้ฉินอันอันดีที่สุดแล้ว! ที่เธอเย่อหยิ่งขนาดนี้เป็นเพราะนายดีกับเธอเกินไป! ฉันเคยเจอผู้หญิงแบบนี้มาแล้ว! ยิ่งนายดีกับเธอมากเท่าไร เธอก็จะยิ่งสนใจนายน้อยลงเท่านั้น! มีเพียงต้องโหดร้ายกับเธอเท่านั้น เธอถึงจะให้ความสำคัญกับนาย!”

“ฉันก็คิดว่านายทำดีกับฉินอันอันมามากพอแล้ว! ปีที่แล้วนายเสียเงินไปหนึ่งร้อยล้านบาทเพื่อเธอ เธอได้ขอบคุณนายไหม? แน่นอนว่าไม่”

“หนึ่งร้อยล้านตกลงไปในน้ำยังมีน้ำกระเซ็น! สือถิง ฉินอันอันไม่คู่ควรกับสิ่ความทุ่มเทของนาย!”