บทที่ 347

เขาค่อย ๆ นึกถึงสิ่งที่ตัวเองเพิ่งพูดออกไปอย่างถี่ถ้วน แต่ความเจ็บปวดเฉียบพลันที่ขมับทำให้เขาไม่สามารถค่อย ๆ คิดได้

ช่างเถอะ!

ไม่ว่าจะพูดอะไร ถึงเสิ่นอวี๋ได้ยินก็ไม่เห็นเป็นไร

......

เสิ่นอวี๋รู้สึกราวกับว่าหัวของตัวเองถูกตีด้วยวัตถุขนาดใหญ่!

ความคิดถูกตลบไปทีละน้อย!

ข้อสงสัยทั้งหมดดูเหมือนจะได้รับคำตอบในทันที

แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจยอมรับว่าทักษะทางการแพทย์ของฉินอันอันนั้นดีกว่าของเธอ แต่ผลลัพธ์ก็ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้น

ฉินอันอันเป็นลูกศิษย์คนสนิทของศาสตราจารย์หูชิง!

เธอยังเป็นหมอที่ทำการผ่าตัดอิ๋นอิ๋นถึงสองครั้ง โดยที่เธอไม่ประสงค์ออกนามด้วย!

เพราะเธอเป็นคนเดียวที่ไม่ต้องการได้รับประโยชน์ใด ๆ จากฟู่สือถิง

ถ้าเป็นคนอื่นคงเป็นไปไม่ได้!

ดังนั้น ผลประโยชน์ทั้งหมดที่ตัวเองได้รับจากฟู่สือถิง ตอนนี้คืออานิสงส์จากฉินอันอัน

ถ้าวันหนึ่งฉินอันอันบอกความจริงกับฟู่สือถิง ทุกสิ่งที่เธอได้รับตอนนี้คงจะถูกทวงคืน

ชั่วพริบตาเธอก็เปลี่ยนจากตำแหน่งสำคัญไปเป็นฝ่ายถูกกระทำ

เธอต้องหาทางเปลี่ยนแปลงสถานการณ์นี้โดยเร็วที่สุด

……

เช้าวันรุ่งขึ้น

หลังอาหารเช้า เสิ่นอวี๋ไปเดินเล่นกับแม่เฒ่าฟู่ในสวน

“คุณป้าคะ เมื่อวานตอนที่สือถิงโทรหาฉันเรื่องถอนหมั้น เขาบอกเหตุผลที่ถอนหมั้นกับฉันด้วยค่ะ” เสิ่นอวี๋เริ่มพูด

แม่เฒ่าฟู่รู้สึกผิดต่อเสิ่นอวี๋ เธอจึงมีสีหน้าอยากขอโทษ

“คุณรู้ไหมว่าเช้าเมื่อวานนี้เขาอยู่ไหน?” เสิ่นอวี๋ยิ้มเจื่อนและสูดลมหายใจ “เมื่อวานเขาอยู่กับฉินอันอันค่ะ”

“โถ่! โชคร้ายจริง ๆ!” แม่เฒ่าฟู่ขมวดคิ้ว