บทที่ 352

ชดใช้งั้นเหรอ?!

เธอคิดว่าตัวเองได้ยินผิดไป!

เด็กไม่ใช่สินค้า เธอจะชดใช้ได้ยังไง?!

เมื่อเห็นความสับสนบนใบหน้าของเธอ เสียงของเขาก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ “ใช้ท้องของคุณให้กำเนิด! ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย ขอแค่เป็นเชื้อสายของผม!”

ร่างกายของเธอสั่นเทา เธอตะโกนอย่างบ้าคลั่ง “ฟู่สือถิง! คุณบ้าไปแล้วเหรอ?! บ้าไปแล้วใช่ไหม?!”

ตอนที่เธอตั้งท้องลูก เขาบอกให้บอดี้การ์ดพาเธอไปทำแท้ง!

เขาลืมเรื่องนี้ไปแล้วเหรอ?!

ตอนนี้เขาบังคับให้เธอมีลูก เขาเห็นเธอเป็นอะไร?

ของเล่น?

สั่งให้เธอท้อง เธอก็ต้องท้อง สั่งห้ามท้อง ก็ต้องทำแท้ง?

หึหึ!

“ใช่ ผมบ้าไปแล้ว!” ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความเกลียดชังที่ลุกโชน “ฉินอันอัน คุณนั่นแหละที่ทำให้ผมเป็นบ้า! ผู้หญิงขี้โกหก! คุณยั่วยุผมครั้งแล้วครั้งเล่า ความอดทนของผมมีขีดจำกัดนะ!”

ฉินอันอันรู้สึกหวาดกลัวกับรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวที่เล็ดลอดออกมาจากร่างกายของเขามากจนแทบไม่กล้าหายใจ

เธอถอยหลังกลับไปทีละก้าวจนล้มลงบนโซฟา!

“ฉินอันอัน ผมจะไม่ยกโทษให้คุณอีกแล้ว! คุณทำผิด คุณก็ต้องถูกลงโทษ! แม้ว่าคุณจะให้กำเนิดทารกที่ไม่มีลมหายใจให้ผม คุณก็ยังต้องคลอดเด็กออกมา!” เขาพูดทีละคำอย่างเย็นชาและไร้ความเมตตา “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตราบใดที่ผมต้องการคุณ คุณก็ต้องมาปรากฏตัว! จนกว่าคุณจะตั้งท้องลูกของผม!”

เขามองเธอลงมาจากด้านบนและบังคับให้เธอไม่มีทางออก

เธอกำผ้าบนโซฟาไว้แน่นด้วยมือทั้งสองข้าง หน้าอกของเธอขยับขึ้นลงอย่างรวดเร็ว

เมื่อคิดว่าต่อให้เด็กจะเกิดมา เขาก็ไม่มีทางทำดีกับเธอได้ เธอจึงพูดต่อต้านเขา “ฉันไม่คลอดใครทั้งนั้น! คุณไปหาผู้หญิงคนอื่นซะ!”

“นี่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณ! คราวนี้แม้ว่าคุณจะหนีไปสุดขอบโลก ผมก็จะไปตามจับคุณมา!” ฟู่สือถิงมองใบหน้าที่แดงก่ำของเธอด้วยสายตาน่ากลัวและพูดอย่างเย็นชา “ถ้าคุณต้องการอิสรภาพกลับคืนมา คุณก็ต้องตายหรือไม่ก็มีลูกชดเชยให้ผม อย่าคิดว่าคุณจะเป็นอิสระจากความตายได้ เว้นแต่คุณจะตายพร้อมลูกสองคน ไม่อย่างนั้น ถึงคุณจะตายไป ผมก็จะไม่ปล่อยลูกสองคนของคุณไปเหมือนกัน!”

ฉินอันอันพูดไม่ออก